Μέλι (Honey)

Το μέλι.Ένας αληθινός θησαυρός υγείας και δύναμης..

Βασιλικός Πολτός (Royal jelly)

Η τροφή των θεών του Ολύμπου και των..Βασιλισσών

Πρόπολη (Propolis)

H απόλυτη προστασία...Προ της Πόλεως

ΚΕΡΑΛΟΙΦΗ (WAX SALVE)

Κεραλοιφή.Το απόλυτο φάρμακο του Ιπποκράτη

Κερί(Wax)

Κερί Μέλισσας. Φωτίζει.. και θεραπεύει...

Γύρη(Bee Pollen)

Γύρη Βοτάνων. Η Ατομική βόμβα του οργανισμού...

Παρασκευή 23 Μαΐου 2014

Mέλι: ένα πανίσχυρο φυσικό επουλωτικό



Θα σκεφτόσασταν ποτέ ότι αυτό το θεσπέσιο μελισσοκομικό προϊόν είναι ένα από τα αρχαιότερα φάρμακα της ανθρωπότητας; Εδώ και 5.000 χρόνια, το μέλι χρησιμοποιείται στη θεραπεία των εγκαυμάτων, του βήχα και των ελκών. Ο Ιπποκράτης εγκωμίαζε τις ιαματικές του ιδιότητες και είχε επινοήσει πολλά φάρμακα και θεραπείες με μέλι για διάφορες παθήσεις, όπως δερματολογικές διαταραχές, έλκη και πληγές. Στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Γερμανοί ιατροί χρησιμοποιούσαν ένα μείγμα από μέλι και μουρουνέλαιο για την επούλωση των τραυμάτων που είχαν προκληθεί από σφαίρα. Σύμφωνα με τον John Riddle, καθηγητή αρχαιολογίας στο North Carolina State University, ένα ιατρικό κείμενο γραμμένο σε πάπυρο, το οποίο χρονολογείται στο 3000 π.Χ., αναφέρει τη χρήση του μελιού σε εγκεφαλικά τραύματα. Λέει ότι «ενδεχομένως το μέλι προλάμβανε το πρήξιμο και προστάτευε την πληγή από τον αέρα και τις μολύνσεις».
Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι το μέλι είναι πιο αποτελεσματικό από τα αντισηπτικά και τα αντιβιοτικά. Ισραηλινοί ερευνητές διεξήγαγαν μελέτες για να το αποδείξουν. Επάλειφαν το γλυκό, κολλώδες τρόφιμο δύο φορές ημερησίως στις πληγές εννέα νηπίων, αφού είχαν παρέλθει δύο εβδομάδες ενδοφλέβιας θεραπείας με αντιβιοτικά και ο καθημερινός καθαρισμός με αντισηπτικά είχε αποδειχθεί αναποτελεσματικός. Μετά από μόλις πέντε ημέρες από την έναρξη της αγωγής με μέλι, οι πληγές εμφάνισαν σημαντική βελτίωση. Μετά από 16 ημέρες, οι πληγές έκλεισαν και ήταν καθαρές.
Σε μελέτη που διεξήχθη στην Υεμένη, αποδείχθηκε ότι το μέλι δρα πιο αποτελεσματικά από τα αντισηπτικά στις μολυσμένες χειρουργικές πληγές. Πενήντα γυναίκες με μολυσμένες πληγές χωρίστηκαν σε δύο ισάριθμες ομάδες. Η μία ομάδα υποβαλλόταν σε θεραπεία με μέλι, ενώ η άλλη με αντισηπτικά. Οι ασθενείς της ομάδας του μελιού ανάρρωσαν μέσα σε 7-11 ημέρες, ενώ η άλλη ομάδα χρειάστηκε 12-27 ημέρες.
Παρότι οι σύγχρονες κρέμες και τα αντιβιοτικά έχουν επουλωτική δράση, το μειονέκτημα τους είναι ότι νεκρώνουν τους ιστούς και δημιουργούν εφελκίδες και ουλές. Ωστόσο, πόσοι από εμάς θα σκέφτονταν να βάλουν μέλι κάτω από τον αυτοκόλλητο επίδεσμο ή τη γάζα; Τριετής κλινική μελέτη στο νοσοκομείο του Πανεπιστημίου της Καλαμπάρ της Νιγηρίας έδειξε ότι το ακατέργαστο μέλι επουλώνει τα τραύματα, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου οι σύγχρονοι επίδεσμοι και τα αντιβιοτικά αποτυγχάνουν.
Σε  59 ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία για πληγές και εξωτερικά έλκη, το μέλι αποδείχτηκε αποτελεσματικό σε όλες τις περιπτώσεις, πλην μίας. Προς μεγάλη έκπληξη των ερευνητών, οι τοπικές εφαρμογές κράτησαν τις πληγές αποστειρωμένες ώσπου επουλώθηκαν, ενώ οι μολυσμένες πληγές καθάρισαν μέσα σε μία εβδομάδα. Το εκπληκτικό ήταν ότι το μέλι απομάκρυνε τον νεκρό ιστό από τα επίμονα τραύματα, γλιτώνοντας ορισμένους ασθενείς από μεταμοσχεύσεις δέρματος και ακρωτηριασμούς.
Σύμφωνα με το περιοδικό European Journal of Medical Research, η τοπική επάλειψη με μέλι σε μετεγχειρητικά τραύματα που είχαν μολυνθεί από Gram (+) και Gram (-) βακτήρια μετά από καισαρικές τομές και υστερεκτομές είχε ευεργετική δράση.
«Το μέλι δημιουργεί ένα υγρό επουλωτικό περιβάλλον, ενώ παράλληλα προλαμβάνει τη βακτηριακή ανάπτυξη ακόμη και όταν η πληγή είναι σοβαρά μολυσμένη», επισημαίνει ο δρ Peter Molan από το Κέντρο Έρευνας Μελιού του Πανεπιστημίου Waikato της Νέας Ζηλανδίας. «Είναι ένας πολύ αποτελεσματικός παράγοντας για την ταχεία αποστείρωση των σοβαρά μολυσμένων πληγών, χωρίς τις παρενέργειες των αντιβιοτικών, και δρα ακόμη και σε βακτηριακά στελέχη που εμφανίζουν ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά».
Το μέλι μπορεί να αναχαιτίσει τις μολύνσεις για έναν πολύ απλό λόγο: συγκρατεί το νερό, οπότε τα βακτήρια της πληγής δεν έχουν επαρκές νερό για να πολλαπλασιαστούν. Έτσι, το μέλι αναστέλλει τη βακτηριακή ανάπτυξη. Συν τοις άλλοις, το ρΗ του μελιού είναι 3,2-4,5 – δηλαδή αρκετά χαμηλό για να εμποδίσει την ανάπτυξη πολλών κοι-
νών βακτηρίων. Ωστόσο, πιστεύεται ότι η αντιβακτηριακή δράση του μελιού οφείλεται κυρίως στο υπεροξείδιο του υδρογόνου, το οποίο παράγεται ενζυματικά. Το επίπεδο του παραγόμενου υπεροξειδίου του υδρογόνου είναι μεν αντι-βακτηριακό, αλλά δεν βλάπτει τους κυτταρικούς ιστούς.
Τον Ιούλιο του 2007, ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων -απίστευτο και όμως αληθινό- χορήγησε στη Derma Sciences, μια εταιρεία η οποία εδρεύει στο Νιου Τζέρσεϊ και κατασκευάζει προϊόντα για τη φροντίδα των τραυμάτων, άδεια να πωλεί επιδέσμους για εγκαύματα και τραύματα με μέλι Μανούκα ως ιατρικό προϊόν. Τώρα, στις ΗΠΑ, το μέλι Μανούκα χρησιμοποιείται επίσημα στη φροντίδα των τραυμάτων και των εγκαυμάτων, ενώ τοποθετείται ήδη σε επιδέσμους στην Αγγλία, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία (απ’ όπου και προέρχεται). Στις αρχές του 2007, και ο Καναδάς ενέκρινε τη χρήση του ως αντι-μικροβιακή αλοιφή. Μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα, το μέλι αποτελούσε καθιερωμένη θεραπεία στην αντιμετώπιση των μολύνσεων. Μετά τη διάδοση της πενικιλίνης, ο κόσμος λησμόνησε τις ισχυρές θεραπευτικές ιδιότητες του μελιού και οι γιατροί ενθουσιάστηκαν από την επίδραση του νέου θαυματουργού φαρμάκου.
Συγκριτικά με άλλους τύπους μελιού, το Μανούκα περιέχει ένα ειδικό συστατικό με αντιμικροβιακές ιδιότητες το οποίο καλείται Μοναδικός Παράγοντας Μανούκα (Unique Manuka Factor – UMF), σύμφωνα με άρθρο το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα \Washington Post την 7η Αυγούστου του 2007. Όσο υψηλότερη είναι η συγκέντρωση του UMF, τόσο πιο σκουρόχρωμο, πηχτό και ακριβό είναι το μέλι. Αν το ζητούμενο είναι η επούλωση σοβαρών τραυμάτων, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το ακριβότερο μέλι. Ωστόσο, ακόμη και το σύνηθες μέλι διαθέτει εκπληκτικές θεραπευτικές ιδιότητες.

Εφαρμογές:

• Εφαρμόστε το μέλι σε κοψίματα, εκδορές ή εγκαύματα, και καλύψτε με καθαρό επίδεσμο. Αλλάζετε τον επίδεσμο 1-3 φορές ημερησίως, εάν χρειαστεί.

• Χρησιμοποιήστε το μέλι αντί για επίδεσμο ως πρώτη βοήθεια ώστε να αποσοβηθεί η μόλυνση ώσπου το άτομο να λάβει ιατρική φροντίδα.

• Για εσωτερική απολύμανση και ως προληπτικό μέτρο, κάθε πρωί πίνετε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό με ένα κουταλάκι του τσαγιού μέλι και λίγο χυμό λεμονιού.

• Το μέλι είναι ήπιο υπναγωγό και ηρεμιστικό.

• Οι μητέρες που θηλάζουν μπορούν να επαλείψουν τις σκασμένες θηλές με επίδεσμο μουλιασμένο σε μέλι, ώστε να προλάβουν τη μόλυνση.

• Για τις καούρες, πάρτε 1 κουταλάκι του τσαγιού αγριόμελο με 1 κουταλάκι του τσαγιού μηλόξιδο.

Επισήμανση: Όταν το μέλι θερμαίνεται ή μαγειρεύεται, καθώς και όταν εκτίθεται παρατεταμένα στο φως, χάνει ένα τμήμα των αντιβακτηριακών του ιδιοτήτων. Να το διατηρείτε πάντα σε σκοτεινό, δροσερό σημείο.


Andreas Moritz – Το πλήρες Βιβλίο της Εναλλακτικής Ιατρικής Τόμος I
Πηγή


Πέμπτη 8 Μαΐου 2014

Μια... "ποιοτική" ζωή


O Σταμάτης Μωραΐτης είναι ανυπόμονος. Δεν έχει καιρό για χάσιμο: «Θέλετε κάτι άλλο; Γιατί έχουμε να μαζέψουμε ελιές με τον εγγονό μου, για να φτιάξουμε λάδι, προτού πέσει ο ήλιος» λέει με την όχι και τόσο κουρασμένη φωνή του και βιάζεται να φύγει. Ο Σταμάτης Μωραΐτης είναι 98 χρόνων. Ισως και 102. Δεν ξέρει ακριβώς και δεν τον νοιάζει ιδιαίτερα. «Γεννήθηκα στην Ικαρία, στο χωριό Μονοκάμπι το 1914, σύμφωνα με την ταυτότητά μου, αν και μια θεία μου, λίγο πριν πεθάνει, μου είχε πει ότι η χρονολογία γεννήσεώς μου είναι το 1910. Σε κάθε περίπτωση, είμαι πολύ μεγάλος για να ασχολούμαι με τέτοια πράγματα» λέει στο ΒΗmagazino όταν διηγείται για άλλη μια φορά την ιστορία μιας ζωής η οποία θα μπορούσε να γίνει το θέμα μιας συγκινητικής ταινίας, από εκείνες που βλέπεις και σκέφτεσαι ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στο σινεμά. Συμβαίνουν, όμως, στην Ικαρία.
Ο Μωραΐτης είναι το πρόσωπο που ενέπνευσε την πρόσφατη αγάπη των Αμερικανών προς την Ελλάδα. Η ιστορία του έφτασε στους «Νew York Times», που δημοσίευσαν άρθρο για τους ανθρώπους οι οποίοι αρνούνται να πεθάνουν. Ο κύριος Σταμάτης είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση. Πριν από 36 χρόνια, ενώ εργαζόταν στο Μπόιντον Μπιτς στη Φλόριδα, διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα. Οι γιατροί εκεί του έδωσαν μόλις έξι μήνες ζωής, ωστόσο εκείνος αρνήθηκε να υποβληθεί σε χημειοθεραπείες και φαρμακευτική αγωγή. Επέστρεψε στη γενέτειρά του την Ικαρία για να απολαύσει τους τελευταίους μήνες της ζωής του. Σήμερα ζει μόνος του στο πέτρινο σπίτι του στο νησί, καθώς έχασε τη γυναίκα του Ελπινίκη πριν από δέκα μήνες, χαίρει άκρας υγείας και, κάνοντας ένα διάλειμμα από τις εργασίες στους αμπελώνες και στον κήπο του, μοιράστηκε την ιστορία του.

Στις αρχές του 1930 εγκατέλειψε το χωριό του στην Ικαρία, ολοκλήρωσε τη θητεία του στον στρατό και στη συνέχεια τον μετέφεραν στο πολεμικό ναυτικό. Λίγο προτού ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος βρισκόταν πίσω στην Ικαρία. «Οταν οι Γερμανοί και οι Ιταλοί ήρθαν εδώ, με έναν φίλο μου πήραμε μια βάρκα και ξεφύγαμε από την Ικαρία με προορισμό την Τουρκία. Επρεπε να είναι βράδυ, επειδή δεν άφηναν εκείνη την εποχή κανένα πλοίο ή βάρκα να περάσει χαμηλότερα από την Ικαρία. Το επόμενο πρωί είχαμε φτάσει σε διεθνή ύδατα και κρυβόμασταν. Από εκεί οι Βρετανοί μάς πήραν και μας πήγαν στη Δαμασκό, στη Συρία. Και από εκεί, με τους υπόλοιπους πρόσφυγες πολέμου, μας έβαλαν στην υπηρεσία στην Αίγυπτο και σε άλλα μέρη».

«Εχεις έξι μήνες ζωής»

Το 1943, ακολουθώντας το κύμα μετανάστευσης μακριά από την κατεστραμμένη Ευρώπη, πήγε στις ΗΠΑ προκειμένου να θεραπευτεί από τραύματα στο μπράτσο του κατά τη διάρκεια του πολέμου. Εγκαταστάθηκε στο λιμάνι Τζέφερσον της Νέας Υόρκης, ένα καταφύγιο νησιωτών από την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Ικαρία. Επειδή έπιαναν τα χέρια του, παρακολούθησε μαθήματα σε νυχτερινό σχολείο για να μάθει πως να αναμειγνύει μπογιές και χρώματα και αργότερα εργάστηκε εκεί, κάνοντας ανακαινίσεις και βάφοντας δημόσια κτίρια και σπίτια: «Το 1943 γνώρισα την γυναίκα μου Ελπινίκη, παντρευτήκαμε και ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι. Ζήσαμε 69 ολόκληρα χρόνια μαζί. Ηταν Ελληνοαμερικανίδα, αλλά πρώτη φορά εγώ την έφερα στην Ελλάδα. Μείναμε πολλά χρόνια στο Λονγκ Αϊλαντ στη Νέα Υόρκη και μετά μετακομίσαμε στη Φλόριδα. Η γυναίκα μου έμενε στο σπίτι και φρόντιζε τα παιδιά. Εχω τρία παιδιά, τον Γιάννη, τη Μαρία και τον Γιώργο, οκτώ εγγόνια και τέσσερα δισέγγονα και είμαι πολύ σίγουρος ότι θα δω και τρισέγγονα!».

Ωστόσο, μια ημέρα του 1976, ο Σταμάτης Μωραΐτης ένιωσε να του κόβεται η ανάσα. Του ήταν εξαιρετικά δύσκολο να ανεβαίνει σκάλες και, δεδομένου ότι η εργασία του ήταν χειρωνακτική, έπρεπε να παραιτηθεί. Υποβλήθηκε σε μια σειρά εξετάσεων και ακτινογραφιών, οι οποίες απέδειξαν ότι είχε καρκίνο του πνεύμονα. Οι αμερικανοί γιατροί τού έδωσαν το πολύ έξι με εννέα μήνες ζωής. Αποφάσισε να επιστρέψει στην Ικαρία, όπου θα μπορούσε να ταφεί πλάι στους γονείς του. Ετσι, μετακόμισε μαζί με την Ελπινίκη στο πατρικό του, ενώ η μητέρα και η γυναίκα του τον φρόντιζαν. Οταν οι παιδικοί του φίλοι ανακάλυψαν ότι είχε επιστρέψει στο νησί, άρχισαν να τον επισκέπτονται κάθε απόγευμα. Η καθημερινότητά του άλλαξε σταδιακά. Οι φίλοι του έρχονταν, μιλούσαν για ώρες, γελούσαν και δεν σκέφτονταν τον θάνατο. Ηταν μια ευχάριστη συνήθεια που συνοδευόταν από καλό κρασί ντόπιας παραγωγής. Σκέφτηκε ότι έτσι τουλάχιστον θα «έφευγε» ευτυχισμένος.

Το μυστικό της μακροζωίας

«Περίμενα να πεθάνω, αλλά απλώς δεν συνέβαινε. Αρχισα να ασχολούμαι πάλι με τον κήπο μου, φύτεψα λαχανικά, χωρίς να περιμένω ότι θα ζήσω για να τα φάω, απλώς μου άρεσε να δουλεύω στον καθαρό αέρα. Οι έξι μήνες, λοιπόν, πέρασαν και αποφάσισα να καθαρίσω και τους αμπελώνες των γονιών μου. Ξυπνούσα αργά, δούλευα στους αμπελώνες μέχρι το μεσημέρι και μετά το φαγητό ξεκουραζόμουν. Τα βράδια περπατούσα ως την ταβέρνα όπου έπαιζα “πόρτες” και έπινα κρασί με φίλους μέχρι τα μεσάνυχτα».

Κάπως έτσι, λοιπόν, πέρασαν τα χρόνια και η υγεία του συνέχισε να βελτιώνεται. Πρόσθεσε μερικά δωμάτια στο σπίτι των γονιών του, για να μπορούν να τον επισκέπτονται τα παιδιά του, και σε ένα ταξίδι του στις ΗΠΑ αποφάσισε να βρει τους γιατρούς που είχαν κάνει τη διάγνωση και να μάθει τι ακριβώς είχε συμβεί.

«Οταν επέστρεψα να δω τους γιατρούς μου, ανακάλυψα ότι όλοι είχαν πεθάνει. Δεν μπορούσε κανένας να μου το εξηγήσει. Γι’ αυτό τώρα έρχονται και με επισκέπτονται διάφοροι γιατροί και επιστήμονες να δουν πώς ζω και τι τρώω για να καταλάβουν πώς έγινα καλά. Τους εξηγώ, λοιπόν, αυτό που θα πω και σε εσάς: τρέφομαι με τρόφιμα ντόπιας παραγωγής, με λαχανικά που φυτεύω στον κήπο μου, αρκετό ψάρι και λίγο κοτόπουλο. Το πρωί δεν πίνω καφέ, αλλά φασκόμηλο με αγνό ικαριώτικο μέλι. Αλλά εγώ νομίζω ότι το σημαντικότερο πράγμα που με κρατάει δυνατό είναι το κρασί που φτιάχνω μόνος μου και πίνω αρκετό, για να πω την αλήθεια» λέει στο ΒΗmagazino ένας άνθρωπος που βιάζεται να φύγει. Να φύγει για να ζήσει λίγο ακόμη, απολαμβάνοντας με τους όρους του μια ζωή που ο ίδιος έχει επιλέξει.
  
Η δρ Lissa Rankin, γιατρός και ιδρυτικό στέλεχος του προγράμματος κατάρτισης του Ινστιτούτου Ολιστικής Ιατρικής, πιστεύει απόλυτα ότι οι άνθρωποι μπορούν να μάθουν πολλά από την περίπτωση του Σταμάτη Μωραΐτη. Τονίζει ότι πρέπει να παίρνουμε μαθήματα από ανθρώπους σαν κι αυτόν που έχουν ζήσει πολλά χρόνια υγιεινά, ειδικά όταν έχουν έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με μια θανατηφόρα ασθένεια.
Η κυριότερη συμβουλή της είναι να τρώμε λαχανικά, να αποφεύγουμε ζωικά προϊόντα και επεξεργασμένα τρόφιμα, να καταναλώνουμε μεγάλες ποσότητες ελαιόλαδου και να συναναστρεφόμαστε ανθρώπους με παρόμοιες απόψεις.

Σημείωση: Ο Σταμάτης Μωραΐτης έφυγε από τη ζωή τον Φεβρουάριο του 2014 σε ηλικία 101 ετών.



Άποψη γράφοντα: Έχοντας γεννηθεί, μεγαλώσει και ζώντας στην επαρχία από επιλογή και όχι από ανάγκη, έχω να πω ότι είναι τελείως αδικαιολόγητο η προσπάθεια αστικοποίησης για τους κατοίκους κάποιου χωριού, που ενώ έχουν αυτό το «προνόμιο» (πραγματικά) να ζήσουν μια πιο ποιοτική ζωή, όσον αφορά την διατροφή περισσότερο, να επιλέγουν την «εύκολη λύση» του τυποποιημένου προϊόντος όπως στις πόλεις που και να θέλουν δεν έχουν την δυνατότητα να έχουν στο τραπέζι τους φρέσκα και «καθαρά» προϊόντα… Καλλιεργήστε και εκτρέφετε την τροφή σας! Της δίνει «άλλη» αξία…Κ.Κ.

Τετάρτη 7 Μαΐου 2014

Ποιο μέλι είναι το καλύτερο;


Tο μέλι δεν είναι απλώς μια γλυκαντική ύλη όπως η ζάχαρη, πρόκειται για κάτι πολύ περισσότερο. Eίναι ένα μοναδικό στο είδος του προϊόν, πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, άρωμα και γεύση. Oι διαφορές μεταξύ των ανθόμελων και αυτών που προέρχονται από κωνοφόρα δέντρα είναι σημαντικές. Tα ανθόμελα, για παράδειγμα, περιέχουν υπολείμματα γύρης. Tα μέλια από κωνοφόρα δέντρα είναι πλούσια σε μεταλλικά άλατα. Tα μέλια που προέρχονται από νέκταρ είναι ανοιχτόχρωμα, ελαφρύτερα και κρυσταλλώνουν, ενώ τα μέλια από μελίτωμα είναι σκουρόχρωμα και κρυσταλλοποιούνται λιγότερο. Yπάρχουν, επίσης, αρκετές διαφορές μεταξύ όλων των μελιών όσον αφορά τη χημική τους σύσταση. Έτσι, τα ανθόμελα έχουν μεγαλύτερο ποσοστό γλυκόζης και φρουκτόζης (μεγαλύτερο από 65%), ενώ τα μέλια από κωνοφόρα δέντρα έχουν μικρότερο ποσοστό (από 38-65%).

Πευκόμελο
Tο 65% περίπου της συνολικής παραγωγής μελιού στην Eλλάδα προέρχεται από τα πεύκα. Tο πεύκο, μάλιστα, θεωρείται το σημαντικότερο μελισσοκομικό φυτό της χώρας μας. Oι κυριότερες περιοχές παραγωγής πευκόμελου είναι η βόρεια Eύβοια, η Xαλκιδική, η Θάσος, η Σκόπελος, η Zάκυνθος και η Pόδος.

Γεύση: Λόγω της χαμηλής συγκέντρωσης σακχάρων, δεν είναι πάρα πολύ γλυκό.
Άρωμα: Iδιαίτερο. Kάποιοι το παρομοιάζουν με το άρωμα ιωδίου.
Xρώμα: Tο πευκόμελο είναι πιο σκούρο από το θυμαρίσιο. Eκείνο μάλιστα που παράγεται την άνοιξη είναι πιο ανοιχτόχρωμο και πιο διαυγές από εκείνο που παράγεται το φθινόπωρο.
Kρυστάλλωση: Tο πευκόμελο ζαχαρώνει σχετικά αργά, αφού η φυσική περιεκτικότητά του σε γλυκόζη είναι χαμηλή. Συγκεκριμένα, τα αμιγή πευκόμελα παραμένουν ρευστά, δηλαδή χωρίς να κρυσταλλώσουν, για περισσότερο από ενάμιση χρόνο.
Θρεπτική αξία: Tο πευκόμελο θεωρείται μέλι υψηλής θρεπτικής αξίας και αυτό οφείλεται κυρίως στο μεγάλο αριθμό διαφορετικών ουσιών που υπάρχουν στη σύστασή του. Aπό τις ουσίες αυτές επικρατούν τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία (το ασβέστιο, το μαγνήσιο, ο ψευδάργυρος, ο σίδηρος, ο χαλκός κλπ.), τα οποία βρίσκονται σε μεγάλες συγκεντρώσεις στα ελληνικά πευκόμελα.

Mέλι ελάτης
Mία από τις καλύτερες και ακριβότερες κατηγορίες μελιού. Ξεχωρίζει για τη χαρακτηριστική του εμφάνιση. Eίναι ιδιαίτερα πυκνόρρευστο. Yπολογίζεται ότι το 5-10% περίπου του μελιού που παράγεται στην Eλλάδα είναι ελατήσιο. Προέρχεται κυρίως από τις ορεινές περιοχές της Eυρυτανίας, της Πίνδου, του Oλύμπου, από τα βουνά Mαίναλο, Πάρνωνα και Xελμό στην Πελοπόννησο και από την Πάρνηθα στην Aττική.

Γεύση: Tο συγκεκριμένο είδος μελιού διακρίνεται για την ιδιαίτερα καλή του γεύση.
Άρωμα: Δεν παρουσιάζει έντονο άρωμα.
Xρώμα: Ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή προέλευσής του. Έτσι, το μέλι ελάτης από τη Bυτίνα Aρκαδίας ξεχωρίζει λόγω των κρεμ ανταυγειών που δημιουργούνται στο εσωτερικό του και λέγεται «Bανίλια ελάτης». Γενικά, το μέλι ελάτης έχει έντονα μελί χρώμα, σε άλλες περιοχές πιο σκούρο και σε άλλες πιο ανοιχτό.
Kρυστάλλωση: Λόγω του χαμηλού ποσοστού γλυκόζης, δεν κρυσταλλώνει.
Θρεπτική αξία: Eίναι πλούσιο σε ιχνοστοιχεία (κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο, σίδηρο κλπ.). Περιέχει βιταμίνες σε πολύ μικρές ποσότητες, αλλά ακόμα και αυτή η μικρή ποσότητα βοηθάει στην καλύτερη αφομοίωση των σακχάρων από τον ανθρώπινο οργανισμό.

Mέλι καστανιάς
Παράγεται από το νέκταρ και τις μελιτώδεις εκκρίσεις της καστανιάς, που θεωρείται καλό μελισσοκομικό φυτό και αρκετά διαδεδομένο στα ορεινά της Eλλάδας. Στη Mακεδονία, μέλι καστανιάς συλλέγεται κυρίως στη χερσόνησο του Αγίου Όρους.

Γεύση: Δυνατή, ελαφρώς πικρή και διαρκείας. H γεύση του καστανόμελου είναι τόσο έντονη, που μια μικρή αναλογία μπορεί να υπερκαλύψει τη γεύση άλλων μελιών.
Άρωμα: Έντονα αρωματικό μέλι.
Xρώμα: Ποικίλλει ανάλογα με την προέλευσή του από ανοιχτό καφέ μέχρι σκούρο καφέ και μαύρο, αν πρόκειται για μελίτωμα.
Kρυστάλλωση: Kρυσταλλώνει αργά μετά από 1-2 χρόνια.
Θρεπτική αξία: Πλούσιο σε ιχνοστοιχεία.

Mέλι εσπεριδοειδών
Tα εσπεριδοειδή (πορτοκαλιά, λεμονιά) αποτελούν μια σημαντική πηγή νέκταρος για την παραγωγή μελιού. Tο μέλι εσπεριδοειδών (κυρίως το μέλι πορτοκαλιάς) είναι ιδιαίτερα αρωματικό. Παράγεται κυρίως στα νησιά (Xανιά, Πόρο κλπ.), στην Πελοπόννησο και στην Ήπειρο.

Γεύση: Eξαιρετικά ιδιαίτερη γεύση.
Άρωμα: Έντονο, υπέροχο άρωμα.
Xρώμα: Aνοιχτό κίτρινο.
Kρυστάλλωση: Kρυσταλλώνει πολύ γρήγορα, γι’ αυτό καλό είναι να καταναλώνεται σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Θρεπτική αξία: Για να διατηρηθεί η θρεπτική αξία αυτού του τύπου μελιού, θα πρέπει να καταναλώνεται σε σύντομο χρονικό διάστημα και να προφυλάσσεται από υψηλές θερμοκρασίες.

Θυμαρίσιο
Θεωρείται αρίστης ποιότητας μέλι. Aνήκει στα ανθόμελα, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί ξεχωριστή κατηγορία λόγω των έντονων αρωματικών και γευστικών χαρακτηριστικών του. H όψη του είναι ιδιαίτερα ελκυστική, γι’ αυτό και το προτιμούν συνήθως οι καταναλωτές. H μεγάλη του όμως ζήτηση οφείλεται και στο γεγονός ότι, αν αναμειχθεί με άλλους τύπους μελιών (ακόμα και σε μικρές ποσότητες), επηρεάζει καθοριστικά το άρωμά τους. H παραγωγή του ανέρχεται περίπου στο 10% της συνολικής παραγωγής μελιού της Eλλάδας. Oι καλύτερες περιοχές παραγωγής θυμαρίσιου μελιού θεωρούνται τα ελληνικά νησιά και ιδιαίτερα η Kρήτη και τα Kύθηρα.

Γεύση: Tο θυμαρίσιο μέλι έχει ευχάριστη γεύση, αλλά ορισμένες φορές, λόγω υψηλής συγκέντρωσης σε φρουκτόζη, αφήνει μια αίσθηση καψίματος στο στόμα.
Άρωμα: Έντονα αρωματικό μέλι.
Xρώμα: Συνήθως ανοιχτό κεχριμπαρένιο. (Tο θυμαρίσιο μέλι της Aττικής και των Kυκλάδων είναι πιο ανοιχτό από το θυμαρίσιο μέλι της Kρήτης, που είναι σκούρο πορτοκαλί.)
Kρυστάλλωση: Tο συγκεκριμένο είδος μελιού ζαχαρώνει σε διάστημα 6-18 μηνών.
Θρεπτική αξία: Tο θυμαρίσιο μέλι θεωρείται ότι έχει τονωτικές και αντισηπτικές ιδιότητες.

Eρεικόμελο
Yπάρχουν δύο τύποι ερεικόμελου, με διαφορετικές ιδιότητες το καθένα. Έτσι, έχουμε το μέλι της φθινοπωρινής ερείκης και το ανοιξιάτικο μέλι ερείκης. H ανοιξιάτικη και η φθινοπωρινή ερείκη (ή σουσούρα) είναι από τα πιο σημαντικά μελισσοκομικά φυτά της Eλλάδας. Παράγεται σχεδόν σε όλη τη χώρα.

Φθινοπωρινό ερεικόμελο
Γεύση: Είναι πιο γευστικό από αυτό της ανοιξιάτικης ερείκης και διακρίνεται για τη δυνατή γεύση του.
Άρωμα: Xαρακτηριστικό, λεπτό άρωμα.
Xρώμα: Kοκκινωπό.
Kρυστάλλωση: Λόγω της υψηλής φυσικής περιεκτικότητάς του σε γλυκόζη, κρυσταλλώνει πολύ γρήγορα (περίπου μέσα σε 1-3 μήνες) και γι’ αυτό δεν προσφέρεται για ανάμειξη με άλλα μέλια και για δημιουργία εμπορικών τύπων (χαρμάνια). Tο μέλι αυτό ξινίζει επίσης πιο εύκολα από τα άλλα είδη μελιού, γιατί έχει υψηλή υγρασία και μεγάλη περιεκτικότητα σε σακχαρομύκητες.
Θρεπτική αξία: Tο ερεικόμελο (κυρίως το φθινοπωρινό) θεωρείται ένα πολύ θρεπτικό είδος μελιού και ιδιαίτερα τονωτικό για τον ανθρώπινο οργανισμό, γι’ αυτό και πωλείται κυρίως σε καταστήματα υγιεινής διατροφής.

Aνοιξιάτικο ερεικόμελο
Tο μέλι αυτό, συγκριτικά με το φθινοπωρινό, είναι πιο ανοιχτόχρωμο και έχει διαφορετική γεύση. Xαρακτηρίζεται από υψηλή συγκέντρωση γλυκόζης.

Πως γίνεται το μέλι
Tο μέλι είναι ένα φυσικό προϊόν με γλυκιά γεύση που παράγεται από τις μέλισσες με τη φυσική επεξεργασία του νέκταρος που μαζεύουν από τα λουλούδια. Tο νέκταρ είναι ένα υδατικό διάλυμα διαφόρων σακχάρων, τα οποία η μέλισσα μετατρέπει με φυσική επεξεργασία σε μια γλυκαντική ύλη που ονομάζουμε μέλι. Oι μέλισσες, επίσης, παράγουν μέλι και από τα μελιτώματα που μαζεύουν από τα ζωντανά μέρη του φυτού και από τις εκκρίσεις εντόμων που ζουν σε αυτά. Oι τύποι του μελιού καθορίζονται από την ποικιλία των φυτών ή των δέντρων από τα οποία οι μέλισσες απορρόφησαν το νέκταρ ή το μελίτωμα. Aυτό μπορεί να προέρχεται από ένα μόνο φυτό ή δέντρο ή από μείγμα φυτών και δέντρων.

Aνθόμελα ποικίλης ανθοφορίας 
Πρόκειται για μια μεγάλη κατηγορία στην οποία ανήκουν πολλά είδη μελιού. O κύριος όγκος αυτής της παραγωγής στηρίζεται κυρίως στην ανοιξιάτικη ανθοφορία. Tα ανθόμελα έχουν ανοιχτό χρώμα και κρυσταλλώνουν πολύ εύκολα. (Πηγή)

Η απορία μου όμως είναι γιατί να διαλέξω το ένα που έχει "αυτά" και δεν έχει τα "άλλα" και πρέπει να έχω 2-3 διαφορετικά βάζα στο σπίτι για.."κάθε περίπτωση" και να μην διαλέξω ένα μέλι που έχει απ'όλα.  Ετσι λοιπόν εγώ παράγω μια σοδιά που περιέχει όλες τις ανθοφορίες και βότανα,.(εκτός από πεύκο) όλου του χρόνου. Ενα σε όλα ...που λένε... Κ.Κ.

Παρασκευή 11 Απριλίου 2014

Συμβουλές για τον μήνα Απρίλιο




Απρίλιος ο μήνας του γόνου. Ο μήνας που κάνει τα μελίσσια να τινάζονται στα ύψη από θέμα ανάπτυξης. Tα μελίσσια μοιάζουν σαν χείμαρρος που δεν μπορεί τίποτε να τα σταματήσει, ή έστω να τα φρενάρει λίγο. Η διάρκεια της ημέρας πλέον έχει μεγαλώσει και αυτό οι βασίλισσες το καταλαβαίνουν, όπως επίσης καταλαβαίνουν τις όποιες ποσότητες φρέσκιας γύρης και νέκταρος που μπαίνουν στις κυψέλες και αυτό τις διεγείρει και τις κάνει να γενούν ακατάπαυστα. Η διέγερσή τους είναι σε υψηλά επίπεδα και αν δεν τις ενοχλούμε με ιδιαίτερα συχνές επιθεωρήσεις τότε κάνουν θαύματα. Ο Απρίλιος λοιπόν είναι ο μήνας του μελισσοκομικού έτους που παρουσιάζει τον υψηλότερο δείκτη εκτροφής γόνου σε κάθε κυψέλη των περιοχών της Κρήτης, Κύπρου, Δωδεκανήσων, Πελοποννήσου και στην νοητή γεωγραφική γραμμή που ορίζεται από το μέσον των Ιονίων νήσων περνά από Στερεά Ελλάδα και καταλήγει στο μέσον περίπου των νησιών μας του Ανατολικού Αιγαίου. Στις περιοχές της Θεσσαλίας, Ηπείρου, Μακεδονίας και Θράκης που η άνοιξη είναι πιο όψιμη, ο δείκτης εκτροφής του γόνου αγγίζει τον υψηλότερο βαθμό κατά τις αρχές με μέσα Μαΐου. Η γέννα κάθε καλής βασίλισσας ξεπερνά τα 800 αυγά ημερησίως. Για να έχουμε ένα δυνατό μελίσσι πρέπει να έχουμε μια πολύ καλή βασίλισσα.
Με λίγο χλιαρό σιρόπι, τάισμα κάθε 2η ημέρα, τα μελίσσια μας χτίζουν πολλές κηρήθρες, και χρειαζόμαστε πάντα τις νέες κηρήθρες για να αλλάξουμε τις παλιές που είναι φορτωμένες με σπόρια ασθενειών, αλλά επίσης έχει μικρύνει και η διάμετρος των κελιών με αποτέλεσμα οι μέλισσες που γεννιούνται και εξέρχονται απο αυτά τα κελιά να είναι πολύ μικρές σε μέγεθος, σε σύγκριση πάντα με τις μέλισσες που γεννιούνται σε καινούργιες κηρήθρες με κελιά κανονικού μεγέθους. Αν οι νέοι μελισσοκόμοι δεν έχουν κηρήθρες να αντικαταστήσουν τις παλαιές αμέσως, καλό είναι να τις βάζουν στις ακριανές θέσεις για μέλια και με τον πρώτο τρύγο να τις αντικαταστήσουν.
Κατά τις επιθεωρήσεις μας ελέγχουμε για την ύπαρξη:
-Πολλών εργατριών και καλά κτισμένων κηρηθρών, χωρίς κηφηνοκέλια και χωρίς βασιλικά κελιά. Οι πολλές καλές κηρήθρες και οι καλές βασίλισσες είναι η μαγική συνταγή για δυνατά μελίσσια και δυνατά μελίσσια δίνουν μέλια ακόμη και σε φτωχές ανθοφορίες.
-Πλαίσια ολόκληρα με αυγά, προνύμφες και σφραγισμένα κελιά. Ο γόνος είναι το μέλλον του μελισσιού μας, συμπαγής εργατικός γόνος χωρίς κενά σημαίνει υγιές και δυνατό μελίσσι. Ο διάσπαρτος γόνος θα πρέπει να μας προβληματίσει και να ψάξουμε την αιτία, κάποια ασθένεια του γόνου, ακόμη και έλλειψη νερού ή γύρης, ή παλαιά βασίλισσα. Αν συνεχίσει έτσι το μελίσσι θα αδυνατίσει σύντομα.
-Τροφές στα στεφανώματα των πλαισίων αλλά και στα ακριανά πλαίσια.
-Επιδιώκουμε να δούμε τις βασίλισσες αν είναι αρτιμελείς χωρίς να τους λείπουν κάποια φτερά ή πόδια. Αν δεν είναι αρτιμελείς σίγουρα οι μέλισσες θα τις αντικαταστήσουν, πρέπει να τις προλάβουμε να βάλουμε εμείς βασίλισσες επιλεγμένες με αγορά από βασιλισσοτρόφους ή να κάνουμε εμείς βασιλισσοτροφία από δοκιμασμένα δυνατά και παραγωγικά περσινά μελίσσια μας. Οι μήνες Απρίλιος Μάιος και Αύγουστος είναι οι μήνες που γίνονται βασιλισσοτροφίες.
-Ελέγχουμε επίσης για την ύπαρξη αρκετών τροφών και την σωστή κατανομή τους μέσα στις κυψέλες. Στις άκρες των κυψελών τα μέλια και μετά οι γύρες.
-Κόβουμε τα χόρτα που πιθανόν κλείνουν τις εισόδους των κυψελών εμποδίζοντας την είσοδο και έξοδο των μελισσών, βγάζουμε τις χειμωνιάτικες πόρτες και αφήνουμε τις εισόδους τελείως ανοικτές. Αφαιρούμε επίσης τις λινάτσες και τα χειμωνιάτικα προστατευτικά κερόπανα.
-Τοποθετούμε βαρέλια με νερό μέσα στο μελισσοκομείο μας κατάλληλα κατασκευασμένα για να μην πνίγονται οι μέλισσες όταν παίρνουν το νερό αλλά και να μην τους τελειώνει γρήγορα. Τα βαρέλια πρέπει να είναι σκεπασμένα και τοποθετημένα στον ήλιο αυτόν τον μήνα, στις μέλισσες αρέσει το νερό που παίρνουν να είναι προς το ζεστό.
-Προσέχουμε για την δυναμικότητα των μελισσιών μας δεν θα πρέπει να έχουμε μελίσσια δυο ή τριών ταχυτήτων μέσα στο μελισσοκομείο μας επαγγελματίες και μη, ο Απρίλιος είναι ο κατάλληλος μήνας ενίσχυσης των μικρών μελισσιών μας με γόνο από δυνατότερα καθώς μας το επιτρέπουν οι ανεβασμένες θερμοκρασίες της εποχής. Παίρνουμε μόνον από υγιή μελίσσια που έχουν πάνω από 6-7 πλαίσια γόνο και βάζουμε στα αδύνατα και όχι από άρρωστα με ασκοσφαίρωση ή σηψηγονίες.
-Έλεγχος για Βαρρόα, αν δεν μπορέσουμε να κάνουμε καταπολέμηση και το πρώτο δεκαήμερο του Απριλίου στην βαρρόα τότε το μελίσσι μας θα έχει μεγάλα προβλήματα κατά το φθινόπωρο. Η βαρρόα αυξάνεται μέσα στο μελίσσι όσο αυξάνεται και ο γόνος αν δεν την καταπολεμήσουμε και αυξηθεί, το μελίσσι μας θα κλονιστεί πολύ σύντομα και δεν θα μαζέψει το μέλι που επιθυμούμε.
Τον Απρίλιο που έχουμε μεγάλο αριθμό κηφήνων μπορούμε να κάνουμε αύξηση των μελισσιών μας ΄΄κόβοντας΄΄ παραφυάδες από τα δυνατά μας μελίσσια. Ακόμη μπορούμε να δημιουργήσουμε μικρά μελισσάκια σε τριπλοκυψελίδια 3 χωρισμάτων, των τριών πλαισίων ή σε κυψέλες Αργώ των 4 χωρισμάτων, των 5 πλαισίων και να τις έχουμε για ενίσχυση ή αντικατάσταση βασιλισσών μέσα στο καλοκαίρι από τυχόν ατυχήματα κατά τις επιθεωρήσεις ή τις μεταφορές και τα μεταφέρουμε σε απόσταση 4-5 χιλιομέτρων μακριά από το μελισσοκομείο μας.
Αυτός ο μήνας είναι που μπορούμε να κάνουμε συλλογή γύρης με την τοποθέτηση στα δυνατά μας μελίσσια γυρεοπαγίδες. Η λαδανιά (κουνούκλα) ο ασφόδελος και το ανοιξιάτικο ρείκι μπορούν να μας δώσουν αφενός σημαντικές ποσότητες αλλά και καλής ποιότητας γύρη. Αν έχουμε 10 μελίσσια και θέλουμε να κάνουμε γυρεοσυλλογή τότε ή βάζουμε σε όλα γυρεοπαγίδες και τις αφαιρούμε κάθε 4η ημέρα και τις επανατοποθετούμε μετά 2 ημέρες ή τοποθετούμε στις μισές εναλλάξ και μετά 4 ημέρες αλλάζουμε τις γυρεοπαγίδες και τις τοποθετούμε στις άλλες μισές.
Οι ανθοφορίες αυτού του μήνα κατάλληλες ακόμη και για τρύγο αν έχετε δυνατά ξεχειμωνιασμένα μελίσσια, είναι τα πεύκα στο ανοιξιάτικο ΄΄βάρεμα΄΄ και οι πορτοκαλιές που έχουν πλούσια νεκταροέκκριση και δίνουν άριστης ποιότητας μέλι. Ακόμη και το δενδρολίβανο αυτόν τον μήνα δίνει πολύ νέκταρ και γύρη. Τα ανοιξιάτικα ρείκια έχουν την τιμητική τους δίνοντας γύρη και νέκταρ. Οι ασφόδελοι, οι λαδανιές, ή άγρια λεβάντα, ή ρόκα είναι φυτά που βρίσκεται επίσης παντού, από Κρήτη μέχρι Χαλκιδική και Έβρο και από Άρτα μέχρι την Κω και την Ρόδο δίνουν νέκταρ και γύρη. Οι παπαρούνες επίσης είναι μια αρκετή καλή και πλούσια πηγή γύρης σε χρώμα μαύρο. Γενικά ο δεύτερος μήνας της Άνοιξης είναι καταπράσινος και λουλουδιασμένος, δίνοντας δουλειά πολύ στις μέλισσες και χαρά μεγάλη στους μελισσοκόμους.

Κωνσταντίνος Μυγδανάλευρος


Τρίτη 1 Απριλίου 2014

Ο χυμός που "καίει" το κοιλιακό λίπος


Αν θέλετε να καταπολεμήσετε τη χαλάρωση και να απαλλαχτείτε από το τοπικό λίπος στην κοιλιά, τότε...

δεν έχετε παρά να μπείτε γρήγορα στην κουζίνα και να παρασκευάσετε το χυμό που τονώσει τους κοιλιακούς σας.

Είναι εξαιρετικά θρεπτικός, ενεργοποιεί το μεταβολισμό και συμβάλλει στη διάλυση του συσσωρευμένου λίπους. Δοκιμάστε τον τώρα!

Υλικά:

Φουντούκια: σούπερ αντιοξειδωτικά και πλούσια σε βιταμίνη E

½ ποτήρι χυμό πορτοκάλι: πλούσιος σε βιταμίνη C

½ Μήλο: πλούσιο σε πηκτίνη και φυτικές ίνες

½ Μπανάνα: πλούσια σε κάλιο

1 κουταλάκι του γλυκού μέλι: αντισηπτικό και μικροβιοκτόνο

Λίγη κανέλλα: αντιοξειδωτική με μηδέν θερμίδες

Εκτέλεση: Ρίχνετε όλα τα υλικά σε ένα μπλέντερ και ανακατεύετε καλά μέχρι το μείγμα να ομογενοποιηθεί.

Απολαύστε το χυμό σας παγωμένο ως πρωινό ή δεκατιανό.

ΠΗΓΗ

Κυριακή 2 Μαρτίου 2014

Συμβουλές για τον μήνα Μάρτιο



Είναι ο μήνας των εκπλήξεων, όσον αφορά τα καιρικά φαινόμενα που πολλές φορές στεναχωρούν τον κλάδο της γεωργίας και της αγροτικής ζωής. Ενώ ξεκινά με κάποιες ηλιοφάνειες και ανεβασμένες ζέστες δεν το έχει σε τίποτε να ρίξει και το χιονάκι του. Δίκαια τον βαφτίσανε λοιπόν, Μάρτης γδάρτης…..
Αυτόν τον μήνα χάνονται τα περισσότερα μελίσσια από δυο(2) αίτια. Το ένα είναι η ασιτία και το άλλο η νοζεμίαση, ασθένεια που άμα μας κτυπήσει και δεν την αντιληφθούμε γρήγορα μπορεί να μας προκαλέσει μεγάλη ζημιά.
Τα μελίσσια μας αυτόν τον μήνα πρέπει να τα έχουμε έτοιμα, την βαρρόα την καταπολεμήσαμε Νοέμβριο και Φεβρουάριο. Μπήκαμε στον μήνα που η βασίλισσα αρχίζει να γεννά όλο και πιο πολύ.
Μεγαλώνει η έκταση του γόνου αφού η βασίλισσα αυξάνει την γέννα της, όσο μεγαλώνει η διάρκεια της ημέρας. Γεννά με τέτοιο ρυθμό, που οι τροφές χωρίς να το αντιληφθούμε τελειώνουν πολύ γρήγορα, πιστεύοντας ότι υπάρχουν, συγκρινόμενες χρονικά με τους προηγούμενους 2-3 μήνες του χειμώνα, και αν ο καιρός δεν μας το επιτρέψει να τα ενισχύσουμε, λόγω κρύου, βροχής ή πάγου τότε τα πράγματα θα είναι δύσκολα και θα ελπίζουμε οι απώλειες μας να είναι μικρές. Οι τροφές, τόσο η γυρεόπιττα όσο και το ζαχαροζύμαρο, δεν πρέπει να λείπουν ποτέ από τα μελίσσια μας αυτό τον μήνα. Ακόμη και αν υπάρχουν ανθοφορίες, ένα ξεροβόρι ή μια βροχή σταματά την νεκταροέκκριση. Προσοχή λοιπόν.
Αν η νοζεμίαση μας επισκεφθεί τότε μπορούμε να το διαπιστώσουμε αμέσως από τα ίχνη που αφήνει στις προσόψεις και τα καπάκια των κυψελών μας. Στέλνουμε δείγματα στο μελισσοκομικό κέντρο της περιφέρειας μας ή σε ιδιωτικό εργαστήριο και περιμένουμε την απάντηση, μέχρι τότε καλό είναι να βάλετε μέσα στην κυψέλη ένα κομμάτι ζαχαροζύμαρο που στην σύνθεσή του να έχει σκόρδο. Το Φουμιντίλ απαγορεύτηκε και δεν συνταγογραφείτε πλέον από τους κτηνιάτρους της χώρας μας.
Οι επιθεωρήσεις άμα ο καιρός είναι κρύος γίνονται σύντομες και επιθεωρούμε μόνον για την ύπαρξη τροφών. Αν ο καιρός μας το επιτρέπει τότε επιθεωρούμε και ελέγχουμε για την ύπαρξη βασίλισσας, πληθυσμού, γόνου και καταγράφουμε τα αποτελέσματα για να τα συγκρίνουμε στην επομένη επιθεώρηση και να διαπιστώσουμε αλλά και να προλάβουμε κάποιες απώλειες. Απομακρύνουμε μέσα από τις κυψέλες μας μουχλιασμένες κηρήθρες, κηρήθρες με παγωμένα μέλια, κηρήθρες με πάρα πολύ κηφηνογόνο και βάζουμε καλές. Επίσης αν είναι καλός ο καιρός και οι μέλισσες κουβαλούν φρέσκια γύρη, ταΐζουμε κάθε μέρα με χλιαρό σιρόπι 2 ζάχαρη : 1 νερό και βάζουμε φύλα κεριού για χτίσιμο. Μελίσσια που είναι αδύνατα τα ενισχύουμε με γόνο από δυνατά ή τα ενώνουμε. Προετοιμαζόμαστε να κάνουμε βασιλισσοτροφία για να αλλάξουμε τις παλαιές μας βασίλισσες. Βασίλισσες που η ηλικία τους ξεπερνά τον ενάμιση χρόνο θεωρούνται γερασμένες και καλό είναι να τις αλλάζουμε. Οι νέες βασίλισσες κάνουν την διαφορά.
Οι εργασίες στο μελισσοκομείο αυξάνονται κατακόρυφα, και επιβάλλεται η παρουσία δεύτερου ατόμου, ο βοηθός ή ο νεαρός μαθητευόμενος-μελισσοκόμος μειώνει τους χρόνους επιθεώρησης. Αναλαμβάνει τις δεύτερες εργασίες όμως εξ ίσου σημαντικές. Η συντήρηση του καπνού στο καπνιστήρι, η μεταφορά πλαισίων ή πατωμάτων από το αυτοκίνητο στο χώρο των επιθεωρήσεων, επίσης με καθοδήγηση πάντα του μελισσοκόμου, εργασίες όπως, η καταγραφή των αποτελεσμάτων στο σημειωματάριο του μελισσοκόμου, το κλείσιμο των καπακιών και άλλες μικροεργασίες που μπορεί να αποβούν χρονοβόρες, είναι εύκολη δουλειά για τον βοηθό όσο ο μελισσοκόμος είναι επιφορτισμένος με την καθ’ αυτού επιθεώρηση των μελισσιών.
Το σημειωματάριο ή ημερολόγιο του μελισσοκομείου μας είναι πάντα χρήσιμο γιατί μας βοηθά να θυμόμαστε την κατάσταση που επικρατεί σε κάθε ένα μελίσσι μας, πιο έδωσε καλά αποτελέσματα την περασμένη χρονιά, ποια βασίλισσα είναι νέα, ποια για αλλαγή κλπ. Είναι κουραστικό και μεγάλη καθυστέρηση για κάθε μελισσοκόμο να κάνει ταυτόχρονα πολλές δουλειές όπως: να επιθεωρεί τα μελίσσια, να σημειώνει τα αποτελέσματα στο σημειωματάριο, να συντηρεί τον καπνό στο καπνιστήρι, να κλείνει τα κλείστρα από τα καπάκια και πιθανόν θα πρέπει να ενισχύει και με ζαχαροζύμαρα ή γυρεόπιτα σε μερικά από τα μελίσσια που κατά την επιθεώρηση διαπίστωσε πως τελείωσαν οι τροφές τους.
Όταν χρειασθεί να βγάλουμε από την κυψέλη πλαίσια με γόνο που έχουν μέλισσες πάνω τους, ποτέ δεν τις αφήνουμε από την πλευρά της κυψέλης που φυσάει αέρας ή αν χρειασθεί να καθαρίσουμε τον πάτο κάποιας γονοφωλιάς, τα πλαίσια τα προστατεύουμε τοποθετώντας μπροστά τους το καπάκι της κυψέλης.
Στις διώροφες κυψέλες με κινητούς πάτους ελέγχουμε αν η βασίλισσα με το σμήνος έχουν ανεβεί στο πάτωμα τότε κάνουμε αναστροφή στα πατώματα, σε περίπτωση που δεν έχουμε πατώματα, κατεβάζουμε το πλαίσιο με την βασίλισσα με προσοχή στην γονοφωλιά. Προσοχή επίσης τώρα που ζεσταίνει ο καιρός στον κηρόσκορο, στην αποθήκη αλλά και στα μικρά μας μελίσσια, μπαίνει παντού. Μην χρησιμοποιείτε χημικά για την καταπολέμηση του, κάνουν κακό στα μέλια σας αλλά και στην μελισσοκομία. Κάντε χρήση μηχανικών μέσων, καταψύκτη ή τοποθετήστε τα πλαίσια στα δυνατά μελίσσια τα προσέχουν και τα συντηρούν πολύ καλύτερα.
Ανθοφορίες του μήνα
Από τον Μάρτιο αρχίζουν και οι ανθοφορίες που ανεβάζουν τα μελίσσια μας, διότι μπαίνουν μεγάλες ποσότητες φυσικών τροφών στις κυψέλες. Παράλληλα και με το μεγάλωμα της ημέρας αρχίζει μια ατέρμονη κούρσα μέσα στην κυψέλη, που έχει διάρκεια τριών μηνών περίπου.
Όσο μεγαλώνει η ημέρα, αυξάνεται και η γέννα των βασιλισσών, αυξανομένης της γέννας αυξάνονται και οι ανάγκες του μελισσιού σε γύρη και νέκταρ, κάθε ένα αυγό που γεννιέται χρειάζεται για να φτάσει στο στάδιο του πλήρες εντόμου, ένα κελί με μέλι και ένα κελί με γύρη. Όταν οι βασίλισσες γενούν 800-1200 αυγά την ημέρα αντιλαμβάνεται ο καθένας μας, πόση εργασία χρειάζεται από τις μέλισσες μας, για να μεγαλώσουν αυτά τα αυγά και να τα κάνουν νύμφες(πλήρες έντομα).
Ο μελισσοκόμος επεμβαίνει και βοηθά όσο είναι δυνατόν το μελίσσι του, η τοποθέτηση γυρεόπιττας(που δεν πρέπει να λείπει ποτέ από τα μελίσσια μας), και η τοποθέτηση ζαχαροζύμαρου πάνω στους κηρηθροφορείς, εξασφαλίζει τροφή για το μεγάλωμα του γόνου καθώς και την συνεχιζόμενη διέγερση της βασίλισσας των μελισσιών μας, κατά την διάρκεια των βροχερών και κρύων ημερών του Μαρτίου.
Αμυγδαλιές, Βερικοκιές, Κορομηλιές, Κυδωνιές, Λάμιες, Γεράνια άγρια, Βερόνικες, Βιολέτες, Ζουμπούλια, Πανσέδες, Τσιτόνιες, Δενδρολίβανο, κ.α ανθίζουν αυτό τον μήνα σε όλη την Ελληνική επικράτεια και Κύπρο.
Ασφόδελοι, Ρείκια ανοιξιάτικα, Αγριοράδικα, Κορομηλιές άγριες, Ανεμώνες κ.λ.π. είναι οι ανθοφορίες που περιμένουν οι συνάδελφοι της Βιολογικής Μελισσοκομίας που έχουν τα δικά τους μελίσσια στα ψηλώματα, μακριά από καλλιέργειες και ραντίσματα. 

Μυγδανάλευρος Κωνσταντίνος



Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2014

Η χρυσή διατροφή των αρχαίων Ολυμπιονικών


Η σημασία της διαιτητικής αγωγής των αθλητών

Η σωματική και η διαιτητική αγωγή των αθλητών κατά την αρχαιότητα ανήκε αρχικά στη δικαιοδοσία του παιδοτρίβη. Με την ανάπτυξη όμως του αθλητισμού, δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στην διαιτητική αγωγή των αθλητών, η οποία καθοριζόταν τώρα από τον προπονητή ανάλογα με το αγώνισμα, τον τρόπο προπόνησης και τις δυνατότητες του αθλητή.

Η σωστή δίαιτα θεωρούσαν ότι είναι σημαντική και απαραίτητη, καθώς συνέβαλλε στη βελτίωση του επιπέδου της φυσικής κατάστασης και ετοιμότητας του αθλητή, στην προστασία του από τις κακώσεις, στην ταχεία επούλωση των τραυμάτων του, στην αίσθηση αισιοδοξίας και στο υψηλό ηθικό του.

Κατά το τέλος του 3ου αιώνα π.Χ. η κατανάλωση ωμού κρέατος ήταν ένα από τα «διατροφικά μυστικά», που χρησιμοποιούσαν οι αθλητές για να επιτύχουν βελτίωση της απόδοσής τους στους Ολυμπιακούς αγώνες.

Μετά από έρευνα και μελέτη, παρουσιάζονται εδώ δύο υποδείγματα δίαιτας που πιθανόν να ακολουθούσαν οι αρχαίοι αθλητές, δρομείς και παλαιστές, και ιδιαίτερα εκείνοι που δοξάστηκαν ως Ολυμπιονίκες.

Η δίαιτα του δρομέα μικρής απόστασης
Πρωινό
  • Αφέψημα από αρωματικά βότανα, όπως τσάι του βουνού (αποτοξινωτικό,  τονωτικό), ή υπερικό (αντικαταθλιπτικό, τονωτικό), ή ένα ποτήρι υδρόμελι*
  • Γάλα (κατσικίσιο), 1 ποτήρι
  • Σύκα φρέσκα, 3-4 (ή 1-2 φρούτα της εποχής)
  • Ελιές, 4-5
  • Παξιμάδια κριθαρένια (δίπυρος), 2 μέτρια
  • Μέλι, 3 κουταλιές
 
Γεύμα
  • Πουρές από ρεβίθια, ή πλιγούρι με γάλα και λίγο τυρί – 1 μερίδα
  • Σαλάτα με μαρούλι, αγγούρι, σέλινο, σταφίδες, ρόδι, τυρί (κατσικίσιο) χονδροξυσμένο, 2 κουταλιές ελαιόλαδο, ξίδι, αλάτι, πιπέρι – 1 μερίδα
  • Ψωμί κριθαρένιο (μάζα), 2-3 φέτες
  • Μήλο, 1 (ή 1 φρούτο εποχής)
 
Ενδιάμεσα
  • Σταφύλι, ένα μικρό τσαμπί (ή 1 φρούτο εποχής)
  • Γιαούρτι ή γάλα (κατσικίσιο), 1-2 ποτήρια
  • Ψωμί μαύρο, 1 φέτα
  • Μέλι, 2 κουταλιές
 
Δείπνο
  • Χοιρινή μπριζόλα ψητή στη σχάρα, 1 μετρίου μεγέθους ή ψάρι, 1 μετρίου μεγέθους, ψητός το σχάρα (ή στο φούρνο με χορταρικά τυλιγμένο σε κληματόφυλλα)
  • Σαλάτα, 1 πιάτο, με λάχανο, φρέσκο κρεμμυδάκι, λίγο σκόρδο, άνηθο, 6-7 βολβούς, με 2 κουταλιές ελαιόλαδο, ξίδι, σουσάμι και ελάχιστο μέλι
  • Ψωμί σταρένιο, 2-3 φέτες
  • Σύκα, 2 (ή 1 φρούτο εποχής)
  • Κρασί νερωμένο (κράμα), 1 ποτήρι
 
Προ του ύπνου
  • Γάλα (κατσικίσιο), 1 ποτήρι
  • Μέλι, 2 κουταλιές
  • Καρύδια, 3-4
 
Η διατροφή του παλαιστή
 
Πρωινό
  • Κυκεώνα** με κριθάλευρο, λίγο τριμμένο τυρί, λίγο κρασί ή γάλα, λίγο μέλι, 1 ποτήρι
  • Παξιμάδια κριθαρένια (δίπυρος), 2 μέτρια
  • Ελιές, 4-5
  • Γάλα (κατσικίσιο ή από γίδα), 2 ποτήρια
  • Μέλι, 3-4 κουταλιές
  • Καρύδια, 3-4
  • Σύκα, 3-4
 
Γεύμα
  • Κρέας (από κατσίκι, ή ψάρι, ή κοτόπουλο, ή λαγό), ψητό στη σχάρα (οπτό), ή «πνικτό» (κρέας μαγειρεμένο σε καλοκλεισμένο δοχείο ή γάστρα), 1 μερίδα
  • Πουρές από μπιζέλια (πίσινον έτνος), 1
  • Σαλάτα χόρτα, ήμερα ραδίκια, με 2 κουταλιές ελαιόλαδο, 1 πιάτο
  • Τυρί κατσικίσιο ψημένο στη σχάρα, 1 κομμάτι
  • Ψωμί κριθαρένιο, 3 φέτες
  • Μήλο, 1 (ή 1 φρούτο εποχής)
 
Ενδιάμεσα
  • Σύκα ή δαμάσκηνα (ήλα), φρέσκα ή ξερά 2-3
  • Γάλα κατσικίσιο, 1-2 ποτήρια
  • Ψωμί μαύρο, 1 φέτα
  • Μέλι, 3-4 κουταλιές
  • Αμύγδαλα, 5
 
Δείπνο
  • Ψάρι, σαρδέλες φρέσκιες (αφύες) ,ψητές στη σχάρα, ή κοτόπουλο ψητό, 1 μερίδα
  • Πλιγούρι με γάλα και λίγο τυρί (κατσικίσιο), 1 πιάτο
  • Σαλάτα με λάχανο, σέλινο, δυόσμο, φρέσκο κρεμμυδάκι, ραπανάκι, ρόιδι και 2 κουταλιές ελαιόλαδο, ξίδι, λίγο κόκκινο κρασί και ελάχιστο μέλι, 1 πιάτο
  • Ψωμί κριθαρένιο (μάζα), 2-3 φέτες
  • Σύκα, 3 (ή 1-2 φρούτα εποχής)
  • Κρασί κόκκινο νερωμένο (κράμα), 1-2 ποτήρια
 
Προ του ύπνου
  • Γιαούρτι ή γάλα (κατσικίσιο), 1 ποτήρι
  • Μέλι, 3-4 κουταλιές
  • Αμύγδαλα, 5 (ψημένα)»
 
*μέλι αναμεμειγμένο με νερό
**ήταν κάτι ανάμεσα σε στερεά τροφή και σε πολτό. Υπήρχε σε διάφορες μορφές ανάλογα με το υλικό που αναμείγνυαν (κριθάρι με νερό και αρωματικά, κριθάλευρο με νερό, κρασί ή γάλα κτλ)


 
Πηγή:
  • Η χρυσή διατροφή των αρχαίων Ολυμπιονικών, Λένα Τερκεσίδου, Εκδόσεις Καστανιώτη, 2003 Αθήνα
Επιμέλεια: Μαρία Κασιώνη

Πηγή

Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2014

Η εκδίκηση της... φραπελιάς;


Κατακρίθηκαν, απαξιώθηκαν, χλευάστηκαν και αντιμετωπίστηκαν με φαιδρότητα - μέχρι που απαξιώθηκαν εντελώς σε πανελλαδικό επίπεδο. Σήμερα, τα φύλλα της ελιάς ξαναγεννιούνται από τις «στάχτες τους και επιστρέφουν δυναμικά στην επικαιρότητα με τη «βούλα» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων, καθώς διαθέτουν πια επίσημη έγκριση για συγκεκριμένες ενδείξεις.

Κι ενώ η «ρετσινιά» της φραπελιάς στοίχισε ακριβά στην Ελλάδα, την ίδια ώρα, γειτονικές χώρες, όπως η Τουρκία, έσπευδαν να φυτέψουν ελαιόδεντρα και επενδύουν πλέον στον τομέα της βιομηχανικής παραγωγής και κυκλοφορίας στην αγορά τσαγιού από φύλλα ελιάς σε χάρτινα σακουλάκια.

Ήπιο διουρητικό για χρήσεις σε περιπτώσεις κατακράτησης υγρών και προεμμηνορυσιακού συνδρόμου, με σκοπό τη ρύθμιση της λειτουργίας των νεφρών, είναι η ένδειξη που κατάφεραν να κατοχυρώσουν Έλληνες επιστήμονες στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, στις 22 Νοεμβρίου 2011.

Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν συγγράμματα Γάλλων, μελών εξερευνητικών ομάδων, που χαρακτηρίζουν τα φύλλα της ελιάς ως σπουδαίο αντιπυρετικό και αντιβιοτικό.

Επιπλέον, τα τελευταία 40 χρόνια φαρμακευτικά σκευάσματα με βάση τα φύλλα της ελιάς κυκλοφορούν ευρύτατα στη Γερμανία με ενδείξεις για την υποστήριξη της λειτουργίας του καρδιαγγειακού συστήματος, τη ρύθμιση της χοληστερίνης και την προστασία των αγγείων από τις αθηρωματικές πλάκες, τη σταθεροποίηση των επιπέδων ζαχάρου στο αίμα και την αντιδιαβητική δράση στον ανθρώπινο οργανισμό.

Αρνητική δημοσιότητα από τη «φραπελιά»

Δυστυχώς, όλα τα παραπάνω δεν έγιναν γνωστά στην ελληνική κοινή γνώμη και λίγοι σήμερα είναι ενήμεροι για τις εξελίξεις καθώς εκείνο που υπερίσχυσε ήταν η αρνητική δημοσιότητα που δόθηκε στο θέμα της φραπελιάς και της φημολογούμενης δράσης της κατά του καρκίνου.

«Το θέμα αντιμετωπίστηκε με μεγάλη φαιδρότητα στην Ελλάδα πριν από χρόνια. Ο κόσμος άρχισε να μαζεύει φύλλα ελιάς από δέντρα που βρίσκονται μέσα στις πόλεις και παρασκεύαζε ροφήματα αναμένοντας θεραπεία από τον καρκίνο. Αντίθετα, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και την Ιαπωνία, τα φύλλα της ελιάς είχαν από χρόνια ενταχθεί στον Οργανισμό Φαρμάκων.

Έτσι, την ώρα που ο θόρυβος για τη φραπελιά και η κακή της δημοσιότητα βρίσκονταν στο ανώτατο σημείο τους, επιχειρηματίες από τη γειτονική Τουρκία αντιλήφθηκαν την σημασία του θέματος, φύτεψαν ελληνικές ποικιλίες ελιάς και μπήκαν δυναμικά στην βιομηχανική παραγωγή τσαγιού από φύλλα ελιάς» σχολιάζει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο καθηγητής Δενδροκομίας Αθανάσιος Ρούμπος.

«Μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά» τονίζει, από την πλευρά της, η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Φαρμακευτικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Φαρμάκων Φυτικής Προέλευσης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) Ιωάννα Χήνου.

Η ίδια χαρακτηρίζει απαράδεκτη τη σύνδεση των φύλλων της ελιάς με τη χρήση κατά του καρκίνου και σχολιάζει ότι «η μόδα που επικράτησε την εποχή αυτή κατέστρεψε οποιαδήποτε πληροφορία και χρήσιμη ένδειξη υπήρξε για το συγκεκριμένο φυτικό προϊόν».
«Ήμουν κατά της αβάσιμης υποβάθμισης του εθνικού μας φυτού, για το οποίο από τότε γνωρίζαμε ότι η φαρμακευτική του χρήση επιβεβαιωνόταν από την ευρωπαϊκή φαρμακοποιΐα» αναφέρει και τάσσεται κατά της κακής χρήσης των φύλλων της ελιάς που ξεκίνησε τότε.

«Τα φυτικά προϊόντα δεν χρησιμοποιούνται για βαριές νόσους. Τα φάρμακα για τον καρκίνο αποτελούν ειδική κατηγορία και σε σοβαρές ασθένειες αυτού του είδους δεν συζητούμε για μη συνταγογραφούμενα φάρμακα» διευκρινίζει.

Νέες δράσεις των φύλλων της ελιάς αναζητούν οι επιστήμονες

Ωστόσο, σε εξέλιξη βρίσκεται η επιστημονική έρευνα για την αναζήτηση αντιοξειδωτικής δράσης στα φύλλα της ελιάς. «Ήδη, υπάρχουν ερευνητικά δεδομένα σχετικά με την ελευρωπαΐνη, μια αντιοξειδωτική ουσία που βρίσκεται στα φύλλα και τον καρπό του ελαιοδέντρου. Σε αυτήν την ουσία οφείλεται η πικρή γεύση τους» σχολιάζει ο κ. Ρούμπος και τονίζει ότι σήμερα πραγματοποιούνται έρευνες για την περιεκτικότητα δέκα διαφορετικών ποικιλιών ελιάς σε ελευρωπαΐνη.

Ο εντοπισμός και η ποσοτικοποίηση των αντιοξειδωτικών ουσιών της ελιάς ανά ποικιλία εκτιμάται ότι μπορεί να καθοδηγήσει τις μελλοντικές καλλιέργειες και τη χρήση των συγκεκριμένων ουσιών στη διατροφή και τη φαρμακευτική.

Η εγκεκριμένη «συνταγή» για τσάι από τα φύλλα της ελιάς

Μέχρι τότε, η συνταγή που αναγράφεται στη μονογραφία για τα φύλλα της ελιάς, η οποία εγκρίθηκε από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, κατόπιν σχετικού αιτήματος της κ. Χήνου, το Νοέμβριο του 2009, προβλέπει τα εξής: Δέκα γραμμάρια χλωρά φύλλα ή πέντε γραμμάρια ξερά τοποθετούνται σε 150 ml βραστό νερό και μπορούν να χρησιμοποιηθούν μέχρι δύο φορές την ημέρα.

Εναλλακτικά, 7 με 8 γραμμάρια ψιλοκομμένα φύλλα μπορούν να τοποθετηθούν για 30 λεπτά σε νερό που έχει βράσει ή 5 γραμμάρια να βράσουν μαζί με το νερό. Το ρόφημα μπορεί να καταναλώνεται τρεις με τέσσερις φορές τη μέρα. Διαφορετικές οδηγίες χρήσης έχουν εκδοθεί για σκευάσματα σε σκόνη που τοποθετούνται σε κάψουλες.

Οδηγίες, όμως, από τους επιστήμονες δεν δίνονται μόνο για την παρασκευή του ροφήματος αλλά και για τον τρόπο συλλογής των φύλλων της ελιάς. Σύμφωνα με τον κ. Ρούμπο, αυτά θα πρέπει να συλλέγονται από ελαιώνες που βρίσκονται σε περιοχή με ελάχιστη ή καθόλου μόλυνση του περιβάλλοντος. Τα δέντρα δεν θα πρέπει να ψεκάζονται με χημικά σκευάσματα, ούτε να προέρχονται από καλλιέργειες με χρήση λιπασμάτων.

Ο κατάλληλος χρόνος για τη συγκομιδή είναι το φθινόπωρο και συγκεκριμένα οι μήνες Οκτώβριος και Νοέμβριος, κατά τους οποίους τα φύλλα έχουν ολοκληρώσει τον ετήσιο κύκλο τους. Τα δε φύλλα θα πρέπει να ξεπλυθούν ελαφρώς, να στεγνώσουν σε σκοτεινό δωμάτιο και ξηρό περιβάλλον και να αποθηκευτούν σε χάρτινη σακούλα.

Προσοχή στις ενδείξεις

Σε κάθε περίπτωση, η κ. Χήνου συνιστά στον καθένα να διαβάσει στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων τους τρόπους χρήσης των σκευασμάτων που προτείνονται και να λαμβάνονται πάντα υπόψιν όσα αναφέρονται για τυχόν αντενδείξεις, αλλεργικές αντιδράσεις ή άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας. Επιπλέον, απαραίτητη είναι η συνεννόηση των καταναλωτών με το γιατρό τους καθώς κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και κάθε φάρμακο θα πρέπει να χορηγείται με συγκεκριμένες οδηγίες χρήσης.

Μεγάλες επιχειρηματικές δυνατότητες

Την ώρα που ξεκινούν όλα τα παραπάνω να γίνονται γνωστά, σήμερα δεν κυκλοφορεί στην Ελλάδα κανένα σχετικό φαρμακευτικό σκεύασμα. «Παρόλο που υπάρχουν μεγάλες επιχειρηματικές δυνατότητες, στην Ελλάδα, από ό,τι γνωρίζω, δεν υπάρχει τίποτα από φύλλα ελιάς στα φαρμακεία, ούτε στη μορφή του τσαγιού ούτε στη μορφή της κάψουλας. Αμφιβάλλω, μάλιστα, αν γνωρίζει και κανείς το θέμα» τονίζει η κ. Χήνου και επισημαίνει ότι στην Ισπανία δραστηριοποιείται εταιρεία που παράγει σκόνη από τα φύλλα της ελιάς.

«Σήμερα, με βάση όσα αναφέρονται στην ηλεκτρονική σελίδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων, μπορεί οποιοσδήποτε να παρασκευάσει το τσάι ή την κάψουλα, να ζητήσει και να λάβει την έγκριση στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να πουλήσει αυτό το προϊόν στο κοινό με την συγκεκριμένη ένδειξη» σχολιάζει.

Στο ίδιο πνεύμα, ο κ. Ρούμπος επισημαίνει ότι η πρώτη ύλη, δηλαδή τα φύλλα της ελιάς, είναι διαθέσιμη σε μεγάλες ποσότητες δεδομένου ότι τα ελαιόδεντρα αποτελούν το 75% της δενδροκομίας στην Ελλάδα! «Την ώρα που παράγονται τεράστιες ποσότητες φύλλων, είναι αυτονόητο ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν πολύ καλύτερα από λίπασμα ή καύσιμο, όπως γίνεται τώρα» προσθέτει.

Παράλληλα, προωθούνται στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων αιτήματα για την έγκριση φυτικών σκευασμάτων ως παραδοσιακών φαρμάκων, δηλαδή ως προϊόντων που μπορούν να έχουν ήπιες ευεργετικές ιδιότητες, εφόσον αποκλειστούν από τους γιατρούς επικίνδυνες καταστάσεις και νόσοι.

«Σε αυτή την κατηγορία ανήκει ο δίκταμος, που βρίσκεται σε φάση προδημοσίευσης για δράσεις που αφορούν το κρυολόγημα, τις ήπιες στομαχικές διαταραχές και δερματικά προβλήματα από μελανιές και φλεγμονές. Επίσης, τα κοκκινισμένα φύλλα αμπελιού, μετά τη συγκομιδή του σταφυλιού, έχουν λάβει έγκριση για την αντιμετώπιση των αιμορροϊδων, και της φλεβικής ανεπάρκειας. Προωθούνται, άλλωστε, το τίλιο για ενδείξεις κατά του κρυολογήματος και ως ήπιο ηρεμιστικό και αιτήματα για τη μαστίχα και τα πέταλα του τριαντάφυλλου» αναφέρει η κ. Χήνου.

Πηγή

Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2014

Συμβουλές για τον μήνα Φεβρουάριο


Ο μήνας της πρώτης ειδικής επιθεώρησης των μελισσιών μας είναι ο Φεβρουάριος, πλην όμως φέτος οι επιθεωρήσεις άρχισαν από τον Γενάρη και μάλιστα μέχρι στις 22 του μηνός, αφού οι θερμοκρασίες ξεπεράσανε τους 20 βαθμούς Κελσίου.
Όλοι μας κάναμε τις βασικές επιθεωρήσεις των μελισσιών μας.
Στις πρώτες αυτές επιθεωρήσεις, που μας επιτρέπει ο καιρός, καταγράφουμε στο ημερολόγιο μας την παρουσία ή όχι της βασίλισσας, την έκταση αυγών και γόνου, το μέγεθος του πληθυσμού και των τροφών. Αυτή η επιθεώρηση μας δείχνει μια πραγματική εικόνα της κάθε κυψέλης αλλά και ολοκλήρου του μελισσοκομείου μας, αφού γίνεται για την μείωση των απωλειών και την διάσωση προβληματικών μελισσιών μας.
Οι επιθεωρήσεις του Φεβρουαρίου έχουν την εξής ιδιαιτερότητα, θα πρέπει να γίνονται με ηλιοφάνεια, σε συγκεκριμένη ώρα και γρήγορο χρόνο. Κατά την διάρκεια της επιθεώρησης σε κάθε κυψέλη δεν θα πρέπει να χρονοτριβούμε με δευτερεύουσες εργασίες. Η καλύτερη ώρα είναι περίπου η 12η μεσημβρινή που ζεσταίνει περισσότερο η μέρα, και έχουμε για 4-5 ώρες τις συλλέκτριες έξω από την κυψέλη, μέχρι τις 5 το απόγευμα που πέφτει ο ήλιος και αρχίζει να σφίγγει το κρύο, τότε μαζεύονται και οι μέλισσες στις κυψέλες τους για να κάνουν την αναγκαία μελισσόσφαιρα ώστε να περάσουν με ασφάλεια τις κρύες βραδιές του Φλεβάρη.
Όταν οι κυψέλες είναι πολλές τότε το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο για κάθε μελισσοκόμο. Τη λύση βέβαια στο πρόβλημα την δίνει η παρουσία ενός δεύτερου ατόμου, αν έχουμε την δυνατότητα να πάρουμε μαζί μας είτε από το οικογενειακό μας περιβάλλον σαν βοηθό, είτε κάποιον (συνεργάτη) φίλο μελισσοκόμο (σήμερα στα δικά μου, αύριο στα δικά σου) ακούγεται παράξενα μα είναι το σωστό. Στην κυψελομάνα Χαλκιδική δεν είναι τυχαίο που οι παλαιοί μελισσοκόμοι λένε την έκφραση ΄΄πολλά χέρια ευλογημένα΄΄.
Για την Μακεδονία, τη Θράκη, την Ήπειρο, την Στερεά Ελλάδα και τη Θεσσαλία ο Φεβρουάριος αντιμετωπίζεται από τους μελισσοκόμους των περιοχών αυτών, σαν ένας δύσκολος χειμωνιάτικος μήνας της κάθε μελισσοκομικής χρονιάς αφού οι ανθοφορίες που χρειάζονται τα μελίσσια για να αναπτυχθούν μόνα τους γρήγορα, είναι ακόμη φτωχές, άλλά και ο καιρός δεν είναι και ο ιδανικότερος αφού τα τελευταία χρόνια έχουμε βροχές, χιονοπτώσεις και κρύα για πολλές συνεχόμενες ημέρες.

Οι μελισσοκόμοι που λόγω εργασίας ή αντικειμενικών δυσκολιών δεν πρόλαβαν να κάνουν τις επιθεωρήσεις με τα ζεστές ημέρες του Ιανουαρίου, με τις πρώτες ηλιοφάνειες και θερμοκρασίες που ανεβαίνουν ελαφρά πάνω από τους 13 - 14 βαθμούς επιθεωρούν τα μελίσσια τους μέσα στον Φεβρουάριο. Η επιθεώρηση θα πρέπει να γίνεται όσο το δυνατόν πιο σύντομη και ο έλεγχος να αφορά δυο ουσιαστικούς στόχους, την ύπαρξη γόνου και τροφής.
Με το άνοιγμα της κυψέλης ελέγχουμε ανάμεσα από τους κηρηθροφορείς για το κεντρικό σημείο του πληθυσμού, μετακινούμε τα πλαίσια από δεξιά η αριστερά χωρίς απότομα και δυνατά κτυπήματα, με πολύ λίγο η καθόλου κάπνισμα, μόλις απελευθερωθεί το πλαίσιο που θέλουμε μόνον αυτό σηκώνουμε μέχρι την μέση και ελέγχουμε για γόνο(αυγά ή προνύμφες), αν δεν δούμε κατεβάζουμε αυτό το πλαίσιο και ανασηκώνουμε το ακριβώς διπλανό του, μέχρι να δούμε τα πρώτα σημάδια του γόνου, δεν θα πρέπει να μας ανησυχεί αν είναι μικρή η έκταση του, γιατί είναι πιο όψιμη η ανάπτυξη των μελισσιών σ΄ αυτές τις περιφέρειες. Κατόπιν ο μελισσοκόμος προσέχει για την ύπαρξη τροφών δίπλα και πάνω από τον γόνο και την μελισσόσφαιρα. Μελίσσια που κινδυνεύουν από λιμοκτονία ραντίζονται με χλιαρό σιρόπι ή δίνονται απολεπισμένα πλαίσια με μέλι για να σωθούν. Αυτό που κάνει δύσκολο μήνα τον Φεβρουάριο είναι ότι μειώνεται ο πληθυσμός των συλλεκτριών μελισσών μέσα στα μελίσσια σε συνδυασμό πάντα με την έλλειψη συλλογής νέκταρος και την συνεχώς έστω και μικρή αύξηση του γόνου έχει σαν αποτέλεσμα οι τροφές να μειώνονται γρήγορα, αυτό τις περισσότερες φορές μπορεί να αποβεί μοιραίο σε κάποια μελίσσια αν δεν προλάβει να επέμβει ο μελισσοκόμος για να τα σώσει.
Τον Φεβρουάριο όλα τα μελίσσια μικρά και μεγάλα έχουν γόνο. Αυτά που έχουν φθινοπωρινές νέες βασίλισσες έχουν περισσότερο γόνο και καλύτερη ανάπτυξη αφού σχεδόν δεν σταμάτησαν να γενούν καθόλου, σαν νέες πάντα βγαίνουν μπροστά την άνοιξη από τις πιο παλιές. Γι αυτό η προτροπή οι νέες βασίλισσες κάνουν την διαφορά. Πρέπει να μας βρίσκει όλους σύμφωνους.
Οι μελισσοκόμοι των νότιων περιοχών της Ελλάδας όπως είναι Πελοπόννησος, η Κρήτη, τα Δωδεκάνησα αλλά και της Κύπρου που έχουν σαφώς πιο πρώιμο και ζεστό καιρό, τα μελίσσια τους έχουν πιο γρήγορη ανάπτυξη. Όσοι έχουν προγραμματίσει και θα επιδιώξουν να πάρουν μέλια από τις πρώιμες ανθοφορίες, του πεύκου, ακακίας, κλπ. από αυτόν τον μήνα ξεκινούν με τροφοδοσίες και συνεχείς παρακολουθήσεις, ενισχύσεις και γενικά προετοιμασίες των μελισσιών τους. Τροφοδότηση καθημερινά ή κάθε δεύτερη μέρα με μικρές ποσότητες χλιαρού σιροπιού πυκνότητας 2ζάχαρι - 1 νερό, κάνει τα μελίσσια να αναπτύσσονται αλματωδώς. Η ζάχαρη στην κυψέλη όπως είναι γνωστό διεγείρει την βασίλισσα για ωοτοκία. Ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας της συντήρησης του συστήματος ύδρευσης των μελισσοκομείων μας. Καθαρίζουμε αναποδογυρίζοντας και ξεπλένοντας πολύ καλά(όχι με απορρυπαντικά) τα δοχεία ή τα βαρέλια νερού από τυχόν σάπια φύλλα, χώματα, νεκρά έντομα κλπ, τα στερεώνουμε και τα γεμίζουμε νερό. Τα σκεπάζουμε καλά για να αποφύγουμε την εξάτμιση. Ρυθμίζουμε την βρύση τους να στάζει πάνω σε κάποιες σανίδες για να είναι ακίνδυνη η πρόσληψη του από τις μέλισσες. Το νερό το χρειάζονται για την επεξεργασία της γύρης, το αραίωμα του μελιού και την δημιουργία των σωστών αναλογιών του εργατικού πολτού που δίνεται στον γόνο, που από αυτό τον μήνα θα αυξάνει σε έκταση κάθε μέρα και πιο πολύ. Καλό είναι τα δοχεία να τα βάλουμε σε τέτοιο σημείο στο μελισσοκομείο μας που να τα βλέπει ο ήλιος, επιθυμητή θερμοκρασία από 17 – 28ο Κελσίου.
Οι κυψέλες από τα χαμένα μελίσσια μεταφέρονται στην αποθήκη και εκεί γίνεται η απολύμανση και η συντήρηση τους για να μπορέσουμε άφοβα και ακίνδυνα να τοποθετήσουμε μέσα νέα μελίσσια που θα προκύψουν από την βασιλισσοτροφία μας ή πιθανούς αφεσμούς.
Το πρώτο 15νθήμερο του Φεβρουαρίου είναι κατάλληλος χρόνος για την καταπολέμηση της βαρρόα. Αυτό το χρονικό διάστημα ο πληθυσμός των βαρρόα που ξεχειμώνιασε είναι μικρός, ιδανική περίπτωση να τον μειώσουμε ακόμη πιο πολύ καταπολεμώντας τον αποτελεσματικά. Σε κάποιες περιοχές η νοζεμίαση είναι σε έξαρση αυτόν τον μήνα, όχι φάρμακα μη εγκεκριμένα, ΟΧΙ στο Φουμιντίλ που με το υπ. Αριθ. 69323/Δ4/21-11.2005 έγγραφο ο ΕΟΦ απαγορεύει στους Κτηνιάτρους την δυνατότητα συνταγογράφησης και χορήγησης του Φουμιντίλ από την 05-12-2005. (μέχρι την 4-12-2005 δινόταν κατ΄ εξαίρεση σε μελισσοκόμους που τα μελισσοκομεία τους είχαν προσβληθεί από νοζεμίαση)
Τα τυπικά συμπτώματα από την Νοζεμίαση είναι εμφανή, τα καπάκια και τα εξωτερικά τοιχώματα των κυψελών είναι λερωμένα με υγρά περιττώματα μελισσών, οι μέλισσες έχουν διογκωμένες κοιλιές και γενικά βλέπουμε νεκρές μέλισσες έξω από την κυψέλη μας. Νεκρά μελίσσια απομακρύνονται από τα υγιή και γίνεται προσεκτικός έλεγχος να διαπιστωθούν τα αίτια απωλειών. Η πιο σωστή ενέργεια είναι η αποστολή δειγμάτων σε κάποιο από τα μελισσοκομικά εργαστήρια για εξέταση.
Πλαίσια με γόνο που έχουμε ενδείξεις σηψηγονίας(σπιρτόξυλο) καταστρέφονται με φωτιά. Οι κυψέλες απολυμαίνονται με χλωρίνη αραιωμένη στο νερό (6 : 1) αφού πρώτα τις ΄΄κάψουμε΄΄ με φλόγιστρο πολύ καλά.

Ανθοφορίες
Από αυτόν τον μήνα αρχίζουν οι μεταφορές των μελισσιών σε περιοχές που είναι πλούσιες σε ανθοφορίες αμυγδαλιάς, ο κάμπος της Θεσσαλίας, Κεντρικής Μακεδονίας, Στερεάς Ελλάδας, βερικοκιάς και φουντουκιάς οι νότιες περιοχές Στερεάς Ελλάδας, Πελοποννήσου και Κρήτης.
Η Αμυγδαλιά 
Η εποχή άνθησης της αμυγδαλιάς, λόγω των πολλών ποικιλιών, κλιμακώνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, από τα τέλη Ιανουαρίου(φέτος άρχισε η ανθοφορίες στις ντόπιες ποικιλίες από 18 Ιανουαρίου-Μικροθήβες, Βόλο, Λαμία, κλπ) μέχρι και τα τέλη Μαρτίου.
Η ανθοφορία της αμυγδαλιάς είναι για το δυνάμωμα των μελισσιών πολύ σημαντική, γιατί την συγκεκριμένη εποχή που αρχίζει, δίνει πολύ μεγάλη ώθηση στα μελίσσια για ένα καλό ξεκίνημά τους. Το φυτό προσφέρει σε αφθονία τόσο νέκταρ όσο και γύρη με υψηλή θρεπτική αξία. Το νέκταρ παράγεται όλη ημέρα ενώ η γύρη παράγεται συνήθως τις μεσημεριανές ώρες. Φυτρώνει σχεδόν παντού. Η αμυγδαλιά είναι το τρίτο σε έκταση καλλιεργούμενο φυτό στη χώρα μας. Τα άνθη της αμυγδαλιάς έχουν μέτρια ως υψηλή συγκέντρωση σε ζάχαρο (20% έως 40%) σε σχέση με άλλα οπωροφόρα. Πολλοί μελισσοκόμοι στις αρχές της άνοιξης, από περιοχές που δεν έχουν αμυγδαλιές, μεταφέρουν τα μελίσσια τους στην αμυγδαλιά. Κάποιες χρονιές παρατηρείται μεγάλη κινητικότητα την εποχή που είναι ανθισμένες οι αμυγδαλιές, σχεδόν από όλη την Μακεδονία και Ήπειρο, μελισσοκόμοι παίρνουν τον δρόμο για πιο νότια μέρη που πρωίμησε η αμυγδαλιά για εκμετάλλευση της γύρης με σίγουρη αύξηση του γόνου.
Η Βερικοκιά 
Η βερικοκιά είναι δένδρο πολύ σημαντικό για την μελισσοκομία, καθώς είναι από τα πρώτα που ανθίζουν την άνοιξη και βοηθάνε τα μελίσσια για την ανάπτυξη τους. Δίνει κατά την άνθησης μεγάλες ποσότητες γύρης, άριστης ποιότητας σαν της αμυγδαλιάς και πολύ θρεπτική για την ανάπτυξη του γόνου αλλά και την δημιουργία σημαντικών αποθεμάτων, προς το τέλος της άνθησης πολύ περισσότερο νέκταρ, δίνει νέκταρ ακόμη και με μαραμένα λουλούδια(αυτό είναι ευδιάκριτο, γεμίζουν τα στεφανώματα). Η παρουσία της μέλισσας κατά την περίοδο επικονίαση θεωρείται από πολλούς βερικοπαραγωγούς επιβεβλημένη διότι η γύρη της βερικοκιάς είναι βαριά και κολλώδης, είναι δύσκολο να μεταφερθεί από τον αέρα και πολύ πιο εύκολα από τα έντομα. Η άνθηση της Βερικοκιάς και καϊσιάς αρχίζει από τα μέσα Φεβρουαρίου και κρατά σχεδόν μέχρι τα μέσα Μαρτίου.
Η διαφορά μεταξύ Βερικοκιάς και Καϊσιάς έγκειται στο ότι το κουκούτσι της Καϊσιάς ξεχωρίζει εύκολα από την σάρκα του καρπού ενώ της βερικοκιάς όχι αλλά και του ότι το κουκούτσι της καϊσιάς είναι γλυκό ενώ της βερικοκιάς είναι πικρό. Η λέξη καϊσιά είναι τούρκικη λέξη, και βερικοκιά είναι λατινική (πρεκόκια).
Οι μελισσοκόμοι πρέπει να προσέχουμε πολύ και να γνωρίζουμε ότι όπως στην αμυγδαλιά και στην ροδακινιά έτσι και στην βερικοκιά πέφτουν πολλά φυτοφάρμακα, στην αρχή μυκητοκτόνα και μετά εντομοκτόνα κάνουν μεγάλες καταστροφές στα μελίσσια μας, αποδεκατίζουν τις συλλέκτριες την στιγμή που το μελίσσι στηρίζει την ανάπτυξη του πάνω τους.
Η Κρανιά 
Η κρανιά είναι φυλλοβόλο δένδρο και φυτρώνει σε υψόμετρο πάνω από τα πεντακόσια μέτρα. Οι καρποί της όταν ωριμάζουν είναι σε χρώμα κόκκινο και στυφίζουν λίγο μα όταν υπερωριμάσουν γίνονται λαμπεροί κόκκινοι και είναι γλυκείς. Γίνονται πολύ ωραίο λικέρ, όταν με την προσθήκη ζάχαρης τοποθετηθούν σε μεγάλο μπουκάλι και την παρατεταμένη έκθεση τους στον ήλιο βγάζουν τα υγρά τους, επίσης δίνεται σαν πρακτικό καταπραϋντικό σε περίπτωση κοιλόπονου. Ανθίζει συνήθως μετά τις καλοσύνες των αλκυονίδων ημερών και δίνει άφθονη γύρη σε χρώμα λαμπερό κίτρινο. Τα άνθη της κρανιάς είναι επίσης σε χρώμα κίτρινο και μέγεθος μικρό, το νέκταρ που δίνουν βοηθά πολύ τα μελίσσια διότι την εποχή του μεσοχείμωνου τα δίνει πραγματική ώθηση με την διέγερση που κάνει στις βασίλισσες.
Άλλα φυτά που κατά τον μήνα Φεβρουάριο βοηθάνε τα μελίσσια μας τόσο με την υπερπολύτιμη για την εποχή αυτή γύρη, αλλά και με το νέκταρ που μας δίνουν είναι η φουντουκιά, το δενδρολίβανο, ανοιξιάτικο ρείκι, το ξινάκι, κλπ.

Μυγδανάλευρος Κωνσταντίνος

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014

Για την..."Τιμή" του μελιού..!


Πολλές φορές το βασικότερο κριτήριο, στον καταναλωτή, είναι η τιμή. Θα συμφωνήσω και γω σε πολλές περιπτώσεις, δεν πρέπει όμως να είναι ο κανόνας για την επιλογή ενός προϊόντος. Ένα είδος ρουχισμού π.χ. μπορεί να είναι 3 φορές φτηνότερο από κάποιο άλλο και να αντέξει και περισσότερο, αλλά και από την άλλη αν τελικά δεν είναι καλύτερο από το ακριβότερο, τότε θα έχουμε κάνει μια κακή αγορά με την μοναδική επίπτωση στην τσέπη μας. Όταν όμως πρόκειται για είδος φαγητού κυρίως, που θα καταναλώσουμε εμείς και τα παιδιά μας, θα πρέπει να δείξουμε ωριμότητα, και να επιλέξουμε με ΜΟΝΑΔΙΚΟ κριτήριο την ποιότητα. Είναι προτιμότερο να ΜΗΝ το αγοράσουμε καθόλου αφήνοντάς το για κάποια άλλη φορά που θα διαθέτουμε περισσότερα, παρά να συμβιβαστούμε με κάτι κατώτερο ποιοτικά, που ενδεχομένως να είναι και επικίνδυνο για την υγεία μας και των δικών μας. Υπάρχουν πολλές φορές που αρμόδιοι οργανισμοί έχουν ανακαλύψει τέτοια προϊόντα και τιμωρήσανε τους υπευθύνους, άλλες φορές που δεν τιμωρήσανε του υπευθύνους, και άλλες που δεν ανακάλυψαν καν τα προϊόντα. Εδώ θα πρέπει να επιστρατεύσουμε και λιγάκι την δική μας λογική. Ειδικά σε προϊόντα που δεν υπόκεινται σε επεξεργασία, (για να κυμανθεί το κόστος ίσως,) και πωλούνται σε συσκευασία στην αρχική τους αυτούσια μορφή. Δεν μπορεί να δούμε 3-4 διαφορετικής μάρκας προϊόντα σε τιμή π.χ. 10 με 12 ευρώ, και παραδίπλα να υπάρχει κάποιο με 3-4 ευρώ. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκεφτούμε είναι ότι αυτό είναι αδύνατο.
Ο λόγος που γίνεται αυτή η κουβέντα είναι και για το δικό μας το μέλι. Χωρίς να σχολιάσουμε ακραίες τιμές που για διάφορους λόγους υπάρχουν , 35-36 ευρώ το κιλό, θα χρησιμοποιήσουμε μια μέση τιμή μέλι παραγωγού γύρω στα 10-12 ευρώ να φτάνει και στα 16 σε ράφια λόγο εξόδων προώθησης. Σεβαστό, ελεύθερη αγορά έχουμε. Όταν όμως κάποιοι νομίζουν ότι κρατώντας στο χέρι μέλι με 3-5 ευρώ/κιλό και θεωρούν ότι θα φάνε αυτοί και οι δικοί τους μέλι, πλανώνται οικτρά. «Και τι έγινε?» ίσως να σκεφτούν κάποιοι. Απλά, για να παραχθεί αγνό μέλι με τέτοιο κόστος ακόμα και στην Βουλγαρία, είναι απίθανο. Επομένως χρησιμοποιούνται άλλοι, αθέμιτοι, ίσως και επικίνδυνοι για την υγεία, τρόποι παραγωγής. Ένα άλλο θέμα είναι η εισαγωγή από  χώρες που επιτρέπουν τα μεταλλαγμένα φυτά σε αντίθεση με το Ελληνικό μέλι.
Παρακάτω παραθέτω φωτογραφίες από μέλι «εισαγωγής» το οποίο όμως, όχι απλώς κρίθηκε ακατάλληλο, έπρεπε να αλλάξει σαν προϊόν και τον τίτλο «Μέλι» γιατί απλά δεν ήταν μέλι….




Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν μπορούμε να τα εκλάβουμε σαν απόλυτη κατάσταση στην αγορά, αφού πολλά είναι μεν τα κρούσματα σε τυποποιημένα προϊόντα, (που δυστυχώς δεν δίνεται η ανάλογη δημοσιότητα για να γνωρίζει ο κόσμος) αλλά αρκετές είναι και οι φορές που και κάποιοι «συνάδελφοι» μελισσοκόμοι κοιτάζουν περισσότερο το κέρδος και όχι την ποιότητα που αρμόζει σε έναν παραγωγό.


Τελειώνοντας, θα ήθελα τα παραπάνω να τα λάβετε υπόψην σαν ενημέρωση και να αποφασίσετε εσείς τι είναι καλύτερο για σας και τα παιδιά σας για αυτό το σημαντικό για τον άνθρωπο προϊόν που μας προσφέρει η φύση με την βοήθεια των μελισσών.

Παρασκευή 10 Ιανουαρίου 2014

Κρυστάλλωση του μελιού. Μήπως είναι νοθευμένο;



Η κρυστάλλωση του μελιού είναι μία από τις γνωστότερες φυσικές του ιδιότητες. Πρόκειται για μία απόλυτα φυσική ιδιότητα που, θεωρητικά, χαρακτηρίζει όλα τα μέλια, εκτός από αυτά του πεύκου και της ελάτης. Η ιδιότητα αυτή του μελιού συχνά αποκαλείται ζαχάρωμα, με αποτέλεσμα οι καταναλωτές να συνδέουν αυτή την ιδιότητα του μελιού με τη νοθεία. Αυτό, βέβαια, δεν είναι αληθές, όπως θα δούμε στη συνέχεια.

Γιατί κρυσταλλώνει το μέλι;
Το μέλι θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως υπέρκορο διάλυμα ζαχάρων σε νερό. Ως υπέρκορο διάλυμα, λοιπόν, είναι ασταθές, έχοντας την τάση να σταθεροποιηθεί με την καταβύθιση της περίσσειας ποσότητας ζαχάρων που βρίσκεται σε αυτό. Οι πρώτοι κρύσταλλοι που καταβυθίζονται, λειτουργούν ως πόλοι έλξης και άλλων, με συνέπεια την δημιουργία μεγαλύτερων συσσωματωμάτων, το σύνολο των οποίων δημιουργεί την εικόνα του κρυσταλλωμένου νερού. Αναλυτικότερα, κατά τη διαδικασία της κρυστάλλωσης η γλυκόζη αφυδατώνεται και παίρνει τη μορφή κρυστάλλου. Οι κρύσταλλοι σχηματίζουν ένα πλέγμα (lattice), που ακινητοποιεί άλλα συστατικά του μελιού σε ένα εναιώρημα, το οποίο παρουσιάζεται ημι-στερεό.

Το μέλι δεν κρυσταλλώνει με τον ίδιο τρόπο. Σε γενικές γραμμές το μέλι που έχουμε στο σπίτι μας μπορεί να υποστεί κρυστάλλωση με δύο τρόπους.

Η ανομοιόμορφη κρυστάλλωση, κατά την οποία σχηματίζονται στο μέλι χοντροί κρύσταλλοι, οι οποίοι καθιζάνουν, δημιουργώντας στο σώμα του μελιού δύο στρώματα, το κρυσταλλωμένο μέλι στον πυθμένα και την υδαρή φάση του μελιού στην επιφάνεια.
Η άνω επιφάνεια περιέχει περισσότερο νερό σε σχέση με το αρχικό μέλι, με συνέπεια να υπάρχει πιθανότητα το μέλι αυτό να ζυμωθεί και να ξινίσει.

Η ομοιόμορφη κρυστάλλωση, κατά την οποία σχηματίζονται μικροί κρύσταλλοι, οι οποίοι κατανέμονται σε όλη την μάζα του μελιού. Στην περίπτωση αυτή το μέλι δίνει την εμφάνιση του «πηγμένου», αλλά δεν κινδυνεύει να ξινίσει. Τα ελληνικά μέλια συνήθως κρυσταλλώνουν με αυτόν τον τρόπο.

Παράγοντες που επηρεάζουν την κρυστάλλωση του μελιού
Το μέλι, ανάλογα με την φυσική του προέλευση και την χημική του σύνθεση, κρυσταλλώνει γρήγορα, αργά ή και καθόλου. Από τους παράγοντες που επηρεάζουν την κρυστάλλωσή του, οι κυριότεροι είναι:

•           Η συγκέντρωση γλυκόζης: Η μεγάλη συγκέντρωση γλυκόζης στο μέλι, ευνοεί τη γρήγορη κρυστάλλωση, ιδιαίτερα όταν αυτή ξεπεράσει το 30%.
•           Το νερό: Το μέλι περιέχει γενικά μια ποσότητα νερού, συνήθως κάτω από 20%. Όσο χαμηλότερη αυτή, τόσο πιο γρήγορα κρυσταλλώνει το μέλι, ιδιαίτερα δε όταν η υγρασία πέφτει κάτω από το 14%.
•           Οι πυρήνες συμπύκνωσης: Διάφορες ξένες ύλες, όπως γύρη, κερί, κρύσταλλοι γλυκόζης, λειτουργούν ως πυρήνες, πάνω στους οποίους κολλούν και άλλοι κρύσταλλοι γλυκόζης, με αποτέλεσμα να επιταχύνεται η κρυστάλλωση.
•           Η θερμοκρασία διατήρησης: Η θερμοκρασία που ευνοεί την κρυστάλλωση του μελιού είναι αυτή των 14 oC. Σε χαμηλότερες θερμοκρασίες το ιξώδες του μελιού αυξάνει, με αποτέλεσμα την μείωση του συντελεστή διάχυσης και την καθυστέρηση της δημιουργίας κρυστάλλων. Στους -45 oC το μέλι μπορεί να διατηρηθεί σε ρευστή φάση για απεριόριστο χρόνο. Αντίστοιχα και σε υψηλότερες θερμοκρασίες
καθυστερεί η κρυστάλλωση, καθώς αυξάνεται η κινητικότητα των διαφόρων μορίων.

Όπως φαίνεται στον Πίνακα 1, η ταχύτητα κρυστάλλωσης των κυριότερων αμιγών κατηγοριών μελιού διαφέρει σημαντικά. Το μέλι μελιτώματος (πεύκου και ελάτης) δεν κρυσταλλώνει ή κρυσταλλώνει με πολύ αργό ρυθμό, ενώ τα ανθόμελα κρυσταλλώνουν με σχετικά γρήγορο ρυθμό.

Πίνακας 1. Ταχύτητα κρυστάλλωσης των ελληνικών αμιγών κατηγοριών μελιού.
          Κατηγορία Μελιού                Χρόνος κρυστάλλωσης σε μήνες*
               Πευκόμελο                              Μετά από 24 μήνες
               Ελάτης                                    Δεν κρυσταλλώνει
               Καστανιάς                                       12 – 18
               Θυμαριού                                         8 – 18
               Πορτοκαλιάς                                     1 – 3
               Βαμβακιού                                        1 – 2
               Ερείκης                                            2 – 3
               Ηλίανθου                                          1 – 2
*Ο χρόνος κρυστάλλωσης ισχύει για αμιγή μέλια που δεν υπέστησαν κάποια θερμική ή άλλη επεξεργασία και διατηρούνται σε θερμοκρασία δωματίου.

Πως θα επαναφέρουμε το μέλι στην αρχική του κατάσταση
Το κρυσταλλωμένο μέλι μπορούμε να το ρευστοποιήσουμε, ώστε να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση. Επειδή η θέρμανση μπορεί να επηρεάσει κάποια από τα χαρακτηριστικά του μελιού, θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ήπια. Ο καλύτερο τρόπος είναι με τη χρήση μπεν-μαρί, βάζοντας μια κατσαρόλα με νερό, όπου έχει τοποθετηθεί το βάζο με το μέλι, μέσα σε μια μεγαλύτερη επίσης με νερό. Το νερό στη μεγάλη κατσαρόλα βράζει, το νερό στη μικρή θερμαίνεται και ρευστοποιεί το μέλι. Αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε μια κατσαρόλα θα πρέπει να προσέξουμε πάρα πολύ ώστε να μη θερμανθεί πολύ το νερό, αλλά ούτε ο πυθμένας της κατσαρόλας. Σε γενικές γραμμές, το νερό μέσα στο οποίο βρίσκεται το μέλι θα πρέπει να έχει θερμοκρασία γύρω στους 55 οC, να αποφεύγεται δε θερμοκρασία πάνω από 60 οC.
Το μέλι μπορούμε να το ρευστοποιήσουμε και στον φούρνο μικροκυμάτων, προσέχοντας πάρα πολύ και αναδεύοντας τακτικά το μέλι. Επειδή τα μικροκύματα θερμαίνουν πολύ το μέλι, θα πρέπει να το βάζουμε για μικρά διαστήματα (20-30 δευτερόλεπτα) και να το αναδεύουμε, ώστε να ρευστοποιηθεί όσο γίνεται πιο γρήγορα και με τη μικρότερη αρνητική επίδραση. Τέλος, το μέλι μπορεί να ρευστοποιηθεί βάζοντάς το πάνω στο καλοριφέρ το χειμώνα, όχι, όμως, με απευθείας έκθεση στον ήλιο επειδή το φως καταστρέφει διάφορα συστατικά του μελιού.


Όπως ήδη αναφέρθηκε, η κρυστάλλωση είναι μια απόλυτα φυσική κατάσταση του μελιού, η οποία επηρεάζεται από διάφορους φυσικούς παράγοντες, είναι δε αναστρέψιμη. Ακόμα, πρέπει να τονίσουμε ότι η κρυστάλλωση δεν έχει καμία σχέση με την νοθεία του μελιού, αν και ορισμένοι καταναλωτές θεωρούν το μέλι που κρυσταλλώνει, νοθευμένο. Για το λόγο αυτό, με την κατάλληλη επεξεργασία μπορούμε να επαναφέρουμε το μέλι στην αρχική του κατάσταση, χωρίς να χάσει τις φυσικές του ιδιότητες και την θρεπτική του αξία.

του Λευτέρη Αλυσσανδράκη, Επιστημονικός Συνεργάτης και Εκπαιδευτής της Ελληνικής Γεωργίας

Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2014

Συμβουλές για τον μήνα Ιανουάριο


ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

Καλή Χρονιά συνάδελφοι, με υγεία, τύχη για να κερδίσουμε το φλουρί στις πίττες που θα κόψουμε στους Μελισσοκομικούς Συλλόγους που ανήκει ο καθένας και πολλά μέλια. Ο Ιανουάριος ή Γενάρης, πρώτος μήνας του έτους, έχει μια ιστορία που ξεκινάει από τα χρόνια του δεύτερου βασιλιά της Ρώμης Νουμά Πομπίλιου (715-672π.Χ.), ενώ η 1η Ιανουαρίου ορίσθηκε ως ημέρα Πρωτοχρονιάς από το έτος 153 π.Χ. και από το 10ο αιώνα μ.Χ. καθιερώθηκε βαθμιαία ως αρχή του πολιτικού έτους σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο Ιανουάριος οφείλει την ονομασία του στο διπρόσωπο θεό των Ρωμαίων Ιανό (Janus), θεό των θεών και πρώτο βασιλιά του Λατίου, του οποίου η λατρεία γινόταν με γιορτές, τελετές στις οποίες υπήρχε παλλαϊκή συμμετοχή. Απομεινάρια αυτών των εορτών από τα χρόνια της Ρωμαιοκρατίας είναι πολλά έθιμα που σχετίζονται με τις σημερινές ΄΄πρωτοχρονιάτικες γιορτές΄΄, κυρίως στα χωριά της Θεσσαλίας, της Ηπείρου, της Μακεδονίας, και της Θράκης, γνωστές με διάφορες τοπικές ονομασίες: Ρογκατσάρια, Ανακατωσάρια, Λιγουτσιάρια, Μπαμπαλιούρια, και άλλα που είναι έθιμα αποκλειστικά κτηνοτροφικών ομάδων και πληθυσμών των παραπάνω γεωγραφικών διαμερισμάτων. Ο Ιανουάριος είναι ο μήνας του προγραμματισμού, της αποθήκης, και των πρώτων επιθεωρήσεων. Προγραμματίζουμε για το πώς θα ενεργήσουμε κατά την νέα μελισσοκομική χρονιά, πως θα κινηθούμε, σε ποιες ανθοφορίες θα κόψουμε παραφυάδες, πότε θα μεταφέρουμε τα μελίσσια μας, ποιες περιοχές θα επισκεφθούμε και ποιους μήνες, πως θα κάνουμε τα μελίσσια μας περισσότερο παραγωγικά, πότε θα κάνουμε τις προληπτικές επεμβάσεις για τις ασθένειες, πότε θα ενώσουμε τα αδύνατα ή μικρά μελίσσια μας, πότε θα συλλέξουμε γύρη και πότε βασιλικό πολτό, πότε θα κάνουμε τις τροφές αλλά και τις εναλλακτικές ημερομηνίες και λύσεις.
Δεν κάνει καλό σε κανέναν μελισσοκόμο να βαδίζει στην τύχη, πάντα κάνουμε ένα πρόγραμμα και το τηρούμε όσο αυτό είναι δυνατόν. Επίσης με την αρχή του ότι η γνώση είναι δύναμη, ο μελισσοκόμος θα πρέπει να εκσυγχρονίζεται και να νοιώθει δυνατός όσο γίνεται περισσότερο πλουτίζοντας τις γνώσεις του. Υπάρχουν άριστα μελισσοκομικά βιβλία μεγάλων και καταξιωμένων, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό Ελλήνων επιστημόνων–συγγραφέων, δύο προς το παρόν σημαντικά μελισσοκομικά περιοδικά και ο παγκόσμιος ιστός με πολλές πληροφορίες για τη μέλισσα. Ό σύγχρονος μελισσοκόμος διαβάζει, και διαβάζει πολύ, όλα αυτά που αφορούν την μελισσοκομία και τα γύρω από αυτήν.
Στην αποθήκη οι εργασίες, αρχίζουν με το συμμάζεμα της, ντανιάζουμε τα πατώματα και τις γονοφωλιές αφού πρώτα τα απολυμάνουμε. Τα καίμε με το φλόγιστρο, μετά τα ξύνουμε, τα απολυμαίνουμε, τα βάφουμε, τα στεγνώνουμε και τα τοποθετούμε το ένα πάνω στο άλλο σε ντάνες 8 ή 10 μαζί. Τοποθετούμε τις κηρήθρες ξεχωριστά τις σκουρόχρωμες από τις άσπρες πάλι σε πατώματα και τις ντανιάζουμε και αυτές. Μαύρες κηρήθρες ξεχωρίζονται και απομακρύνονται ή λιώνονται. Απολυμαίνουμε όλα τα μελισσοκομικά μας εργαλεία με βραστό νερό. Αν έχουμε πάρει καινούργιες κυψέλες, τις πυροσφραγίζουμε, τις λαδώνουμε, μετά τις στοκάρουμε και τρίβουμε, τις βάφουμε, κατόπιν τις αρματώνουμε(περνάμε τα κλειδιά) και τις ντανιάζουμε για να τις έχουμε έτοιμες προς άμεση χρήση. Τα πλαίσια τα καρφώνουμε και περνάμε τα σύρματα, αφού τα τεντώσουμε τα τοποθετούμε στα πατώματα.
Οι πρώτες επιθεωρήσεις αρχίζουν από τις Αλκυονίδες ημέρες, τότε ο καιρός το επιτρέπει, η θερμοκρασία αναβαίνει πάνω από τους 14ο Κελσίου για κάποιες ημέρες, που πρέπει να εκμεταλλευτούμε για να μην κάνουμε ζημιά στα μελίσσια μας. Κατ’ αρχάς ελέγχουμε όλες τις κυψέλες μας εξωτερικά αν είναι στερεωμένες κανονικά και δεν έχουν μετακινηθεί από δυνατούς ανέμους, βροχή, ζώα κλπ. Προσέχουμε οι κυψέλες να έχουν κλίση προς τα εμπρός, για να μην μαζεύουν μέσα νερά από βροχές αλλά και να διευκολύνουμε τις μέλισσες να πετάνε πιο εύκολα έξω τα νεκρά σώματα των γερασμένων μελισσών. Επίσης αν δούμε στις σανίδες απογειώσεως μουμιοποιημένες προνύμφες μελισσών να ξέρουμε ότι το μελίσσι αυτό έχει ασκοσφαίρωση και πρέπει να το ενισχύσουμε με πληθυσμό από ένα άλλο δυνατό, αφού πρώτα απομακρύνουμε τις κηρήθρες που προσβλήθηκαν και κάψουμε τις μούμιες. Μέλισσες που σέρνονται έξω από την κυψέλη με κομμένα, ασύμμετρα ή τσαλακωμένα φτερά, μικρόσωμες νεαρές και με πρόβλημα στα πόδια, τότε είναι σίγουρο πως η βαρρόα …δεν μας ξέχασε όπως ελπίζαμε. Κάνουμε καταπολέμηση αμέσως. Ακόμη αν οι μέλισσες που ευρίσκονται στο έδαφος μπροστά στην κυψέλη είναι κουλουριασμένες και δεν μπορούν να πετάξουν όταν τις ενοχλούμε, τότε πρέπει να στείλουμε μερικές για εξέταση στο πλησιέστερο Μελισσοκομικό Κέντρο, πιθανόν να έχουν τραχειακή ακαρίαση. Εφαρμόζουμε την θεραπεία σύμφωνα πάντα με τις οδηγίες του Μελισσοκομικού Κέντρου. Επίσης η νοζεμίαση όταν μας χτυπήσει βλέπουμε εξωτερικά στην κυψέλη και στο καπάκι, κίτρινα, καφέ και μαύρα στίγματα. Αν τα στίγματα είναι σε σχήμα σταγόνας που τρέχει σε υγρή κατάσταση, ακόμη αν δούμε μέλισσες να αφήνουν με το πίσω μέρος του σώματός τους τα σημάδια και με κοιλιά φουσκωμένη πιθανόν να είναι στο αρχικό στάδιο της δυσεντερίας που εκδηλώνεται με διάρροια, αμέσως στέλνουμε δείγματα μελισσών για εξέταση. Εφαρμόζουμε θεραπεία. Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση κατά την επιθεώρηση εξωτερικά των κυψελών μας να δούμε περιττώματα ή κόπρανα ποντικιών πάνω στις σανίδες προσγειώσεων. Ψάχνουμε διεξοδικά την κυψέλη μέχρι να βρούμε και να εξοντώσουμε τον ποντικό, αν όχι θα μας κάνει ζημιά στο μελίσσι τρώγοντας τις κηρήθρες και όχι μόνον.
Μετά την εξωτερική επιθεώρηση (θερμοκρασία 13ο Κελσίου και πάνω) ανοίγουμε τα καπάκια των κυψελών, η πρώτη μας κίνηση είναι:
-Να σηκώσουμε τα μαξιλαράκια ή τα κηρόπανα και να ελέγξουμε τις ποσότητες ζαχαροζύμαρου και γυρεόπιττας που υπάρχουν πάνω στους κηρηθροφορείς. Αν τα κατανάλωσαν τοποθετούμε καινούργια. Όταν αφήνουμε πολλά μέλια και δεν ταΐζουμε, ελέγχουμε για ύπαρξη τροφών δίπλα στον γόνο, μεταφέροντας τα απομακρυσμένα ακριανά πλαίσια με το μέλι και από τις δύο πλευρές του γόνου αφαιρώντας τις ενδιάμεσες άδειες κηρήθρες, διότι άμα τελειώσουν οι τροφές που ευρίσκονται στα στεφανώματα, με το κρύο, δεν απομακρύνονται από το γόνο και κινδυνεύουν άμεσα από την πείνα.
-Να καθαρίσουμε τον πάτο της κυψέλης και απελευθερώσουμε την είσοδο.
-Προσέχουμε για την ύπαρξη αυγών, γόνου και πληθυσμού, καλό είναι να καταγράφονται και να αντιπαραβάλλονται μετά από κάθε επιθεώρηση για να βλέπουμε την πρόοδο του κάθε μελισσιού. Ο γόνος αυτόν τον μήνα απλώνεται σαν μπάλωμα σε ένα-δύο πλαίσια στα περισσότερα μελίσσια και καθώς οι μέρες μεγαλώνουν και ο καιρός περνά αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς. Βέβαια υπάρχουν και πολύ δυνατά μελίσσια που ο γόνος τους έχει απλώσει σε δύο-τρία πλαίσια από άκρη σε άκρη με πολύ πληθυσμό, αυτά που ευρίσκονται σε νότιες περιοχές της χώρας μας, και που μπήκανε στον χειμώνα από το φθινόπωρο δεκαρισμένα και όχι μόνον.
-Τα δυνατά μελίσσια ενισχύουν με γόνο και πληθυσμό κάποια αδύνατα, για να ξεπεράσουν τους επόμενους δύο δύσκολους μήνες ανώδυνα, γιατί είναι επικίνδυνο να χαθούν. Τα αδύνατα μελίσσια όμως μπορούμε να τα συνενώσουμε για να μεγαλώσουν τον πληθυσμό τους και να σωθούν.
Οι επιθεωρήσεις που γίνονται με θερμοκρασίες κάτω από 14ο Κελσίου πρέπει να είναι:
-Γρήγορες και με ουσία, Αν φυσά τοποθετούμε το καπάκι όρθιο από την πλευρά που φυσά για να κόβει τον αέρα.
-Σηκώνουμε με προσοχή το μισό σκέπασμα από εμπρός προς τα πίσω και ελέγχουμε για την τροφή, αν πρέπει να βάλουμε, τότε το κάνουμε αφού διπλώσουμε προς τα πίσω το μισό μόνον σκέπασμα.
-Δεν μετακινούμε πλαίσια με γόνο, αλλά υπολογίζουμε τον πληθυσμό κοιτώντας από πάνω ανάμεσα από τα πλαίσια, πόσα διαστήματα μέλισσας είναι γεμάτα.
-Τοποθετούμε διαφράγματα για να περιορίσουμε τον χώρο στα μελίσσια μας που είναι μικρά, για εξοικονόμηση ενέργειας, τροφών και φθοράς μελισσών.
-Τις κηρήθρες που είναι καιρό μέσα στις κυψέλες και δεν έχουν σφραγισμένα μέλια, τις ελέγχουμε, αν πέφτουν σταγόνες τότε τις απομακρύνουμε γιατί το πιθανότερο είναι να τράβηξε υγρασία. Υπάρχει ακόμη η περίπτωση αυτό το μέλι να ξίνισε.
-Αποφεύγουμε την υγρασία μέσα στην κυψέλη μόνον με έναν τρόπο, ανοίγουμε και τα 4 παράθυρα του καπακιού.

ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ 
Η εποχή άνθησης της Αμυγδαλιάς, λόγω των πολλών ποικιλιών, κλιμακώνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, από μέσα Ιανουαρίου(παλιές ποικιλίες) μέχρι και τέλος Μαρτίου(νέες ποικιλίες). Η ανθοφορία της αμυγδαλιάς είναι για το δυνάμωμα των μελισσιών πολύ σημαντική, γιατί την συγκεκριμένη εποχή που γίνεται δίνει πολύ μεγάλη ώθηση στα μελίσσια. Το φυτό προσφέρει σε αφθονία τόσο νέκταρ όσο και γύρη με υψηλή θρεπτική αξία. Το νέκταρ παράγεται όλη ημέρα ενώ η γύρη παράγεται συνήθως τις μεσημεριανές ώρες. Φυτρώνει και μπορούμε να την βρούμε σχεδόν παντού. Τα άνθη της αμυγδαλιάς έχουν μέτρια ως υψηλή συγκέντρωση σε ζάχαρο (20% έως 40%) σε σχέση με άλλα οπωροφόρα. Πολλοί μελισσοκόμοι στις αρχές της άνοιξης, από περιοχές που δεν έχουν αμυγδαλιές, μεταφέρουν τα μελίσσια τους στην αμυγδαλιά. Κάθε χρονιά παρατηρείται μεγάλη κινητικότητα την εποχή που είναι ανθισμένες οι αμυγδαλιές, σχεδόν από όλη την Μακεδονία και Ήπειρο, μελισσοκόμοι παίρνουν τον δρόμο για πιο νότια μέρη που πρωίμησε η αμυγδαλιά για εκμετάλλευση της γύρης με σίγουρη αύξηση του γόνου.
Η ΜΟΥΣΜΟΥΛΙΑ 
Είναι πράγματι ένα πολύ ανθεκτικό αειθαλές φυτό γιατί σε ακραίες καιρικές συνθήκες ανθίζει και ευδοκιμεί σχεδόν σε όλη την Ελληνική και Κυπριακή επικράτεια, γενικότερα δε σε ολόκληρη την λεκάνη της Μεσογείου. Σε μέρη που βρίσκεται σε κάποιο υψόμετρο ανθίζει από μέσα Δεκεμβρίου και η ανθοφορία της κρατά μέχρι και τα μέσα του Ιανουαρίου. Καλό είναι σε μέρη που πέφτει χιόνι να την προστατεύουμε δένοντάς την γύρω-γύρω με ένα χοντρό σχοινί διότι τα κλαδιά της σπάνε πολύ εύκολα. Τα λουλούδια της είναι χρώματος λευκού, πολύ ανθεκτικά στις βροχές και τους κρύους ανέμους του χειμώνα δίνουν πολύ γύρη αλλά και νέκταρ, η ευχάριστη μυρωδιά τους γίνεται αντιληπτή από μεγάλη απόσταση. Υπάρχουν δυο είδη μουσμουλιάς, το είδος που μας ενδιαφέρει άμεσα είναι αυτό που ονομάζεται Ιαπωνική και έχει, τους νόστιμους κίτρινους καρπούς με τα τεράστια κουκούτσια, ώριμα προς το τέλος Απριλίου. Αλλά υπάρχει και η Γερμανική που έχει τους καρπούς της ώριμους μέσα στον Δεκέμβριο. Το χρώμα τους είναι ανοικτό καφέ μα όταν ωριμάσουν γίνεται πιο σκούρο, έχουν πέντε μεσαίου μεγέθους και πολύ σκληρά κουκούτσια αλλά και λίγη σάρκα για φαγητό.
ΔΕΝΔΡΟΛΙΒΑΝΟ 
Ροσμαρίνι, δυοσμαρίνι, αρισμαρές, λιβανόδενδρο, λασμάρι, είναι ονόματα που έχουν δοθεί σε διάφορες περιοχές Ελλάδας και Κύπρου για το δενδρολίβανο. Είναι θάμνος πολυετής με σκληρά σαν βελόνες φύλλα και ανήκει στην ίδια οικογένεια με την λεβάντα, το θυμάρι και τα άλλα σπουδαία μελισσοκομικά φυτά (Labiatae). Το δενδρολίβανο είναι άριστο χειμωνιάτικο μελισσοκομικό φυτό πολύ ανθεκτικό στις άγριες καιρικές συνθήκες, την ίδια ανθεκτικότητα παρουσιάζει και η ανθοφορία του, δεν επηρεάζεται εύκολα από δυνατούς ανέμους ή χαμηλές θερμοκρασίες. Το χιόνι, οι πολλές βροχές και οι πάγοι ελάχιστα το επηρεάζουν, αφού μόλις ανεβεί λίγο η θερμοκρασία κατά τις μεσημεριανές ώρες, τα λουλούδια μπορούν και προσφέρουν γύρη.
ΤΟ ΡΑΔΙΚΙ 
Το βρίσκουμε σε όλη την Ελληνική επικράτεια, με διάφορα κατά τόπους ονόματα όπως: πικρομάρουλο, πίκρα, πικροράδικο, αροδίκι, παπαδούλια, κιχώρι, πικραλίδα κλπ. Ευδοκιμεί σε πεδινές και ημιορεινές δροσερές περιοχές και χωράφια μέτριας γονιμότητας, ξηρικά ή ποτιστικά. Το μέλι του έχει απόχρωση κιτρινωπή με πικρή γεύση. Οι μέλισσες το επισκέπτονται πολύ συχνά τους χειμωνιάτικους μήνες διότι δίνει γύρη - λαμπερού κίτρινου χρώματος - που τόσο την χρειάζονται οι μέλισσες αυτούς τους δύσκολους χειμωνιάτικους μήνες. Για τον άνθρωπο είναι εκλεκτή τροφή. Ωμό ή βραστό τρώγεται με λαδόξιδο συνήθως λόγω της πικρής του γεύσης.

Κωνσταντίνος Μυγδανάλευρος


Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *